اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

هم قدم خوبی نیست سرنوشت


دستت رو می گیره و با خودش می بره

و اهمیتی نمیده که تو هم..

زرورق نازک آسمان امشب

پر از خاطره است

ماه در ته کشتی بی سرنشین خوابیده بود

و من نمی دانستم که بیدارم یا خواب

مرده بودم در آغوش شاخه های خشکیده ی زمستان

یا زنده بودم در ته جاده ی فراموش شده

هیچ نمانده بود

از نوازش دست ها و چشم های تازه شکفته ی تو

که موسیقی پر طراوت شبنم و گل وامانده در کنار جویبار

به تنگ آمده را هیچ می شمرد

آفتاب هزاره ی آینده در چشم های تو خوابیده بود

و جرئت نداشت بیدار شود

در فاصله ی گنگ میان رویای فراموش شده ی من

سکه ها و تندیس های فلزی بی قرار بودند

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

کم کم حس میکنم

شعر من

باید

با یک پایان خوب، خیال مردم شهر را

با حقیقت تلخ

بهم ببافد...

شب در چشمان من است،
به سیاهی چشمهایم نگاه کن!
روز در چشمان من است،
به سفیدی چشمهایم نگاه کن!
شب و روز در چشم های من است
به چشمهایم نگاه کن!
پلک اگر فرو بندم،
جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت!

کی ....کی بود؟

بگو کجای آسمان نشسته ای

خواهم آمد

در خیالم بارها به سوی تو

پرواز را تمرین کرده ام !

مرا میبرند تا مرز بی نهایت
به سرزمینی که
از من
از تو
و دنیای شبیه ما
جداست

باید بگذریم
از این حرفها
این دل دل کردنهای بی جواز
پای شکسته ی همین قلم را...

برای رفتن ،نوشتن، برداشته ام
جائی نرفته ام
فقط پشت یک عالمه دلتنگی
گریه
و لبخندهای بی معنی گیر کرده ام