اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بی من....

غمگینــــــــــــــم….
مثل مرده ای که تـــوان تـــسلی دادنــــ
به بـــازمـــانـــدگـــانـــش را نــــدارد . . .

می خواهم درخت باشم تا موریانه ها آواره نباشند ...

پشت پنجره ها

هیچ خبری نیست

نمی دانستم خبرهای خوب

توی مشت تو جا ماندند...

زیر درخت عشق شاعری زاده می شود که شعرهایش را خواب می بیند

بگذار باران گام هاي شتابان عشقش را به جاده ها بسپارد



من كه ديگر باز نمي گردم

در بادیه ی عشق به غیر از من شیدا

سرگشته اگر رهگذری هست ببینید

پا در قدمت دارم پا بر دل من بگذار
این خانه ی ویرانم ای دوست ز آن توست

این بوسه را با چسب زخم

به لبانت بچسبان

ببین که زخمی ام!

گرسنه!