اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تمام جاده ها

به سمت تو سرازير مي شدند

عميق بينديش

اين شعر

شرح رسالت نيمه كاره ي نوح است

اگر بیایی
از فرط خوشحالی خواهم مرد...
اگر نیایی
از فرط غم و صوت...

هر چند که شاید هنوز هم پشت این همه سیاهی
کسی ، چیزی پیدا شود که نام من را از یاد نبرده باشد...

هنوز هم وقتی بــــ ــاران میـبـارد



تــ ـنـــم را به قطـرات بـــ ـــاران میسپارم...

خاطره ای میشود...

میتــرســم…

کسـی بــوی ِ تنـت را بگیــرد

نغمــه ِ دلـت را بشنــود

و تو خــو بگیــری به مـــآنـدنـش!!!

چـه احســآس ِخـط خطــی و مبـهـمـ یسـت!

نه از آبم نه از خاکم که تنها آتشم

اگربدانم روزی چشمان توراخواهم سرود



مرگ رامیپذیرم

وبهتر می داند کام گرفتن حرمت نان و نمک دارد....!

تمام سیگار های دنیا را هم که دود کنی

تنهایی ات....

توجه هیچکس را جز پیرمرد سیگار فروش...

جلب نخواهد کرد...

هق هق ات رو بلند میکنه.........

گفتی دیگر حرفهای بارانی نزنم

چه کنم که باز حرفهایم رنگ خیسی به خود گرفت

به دنبال حرفهای بارانیم

تو خسته شدی

خمیازهای پیاپی کشیدی

و چشمانت را بستی

و من خیره به چشمان بسته تو

به جشن تنهایی رفتم