اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

از ابهام جاري نانوشته‌ي لحظه‌ها

نمیدونم نویسنده ی این متن کیه,

فقط میدونم...

برای کشتن یک پرنده,

راههای راحتتری هم از بریدن پرهایش هست...

آنقدر بمان تا وجودت نیازش بشود,

و بعد آرامو بی صدا برو...

تو نمیدانی اما...

خودش از پرواز دست میکشد...

چشم‌ها بر کشتگان شهر دیگرگون می‌آیم

هرچه می‌بینم فقط ابرست و آوارست اینجا

محمدحسین انصاری نژاد

اگر دوستش داری گاهی برای دل خودت ساعتها بشینو بهش زل بزن....

نمیدونم

بزن کانال امیدواری ...

شنبه: به دنیا می آید.
یكشنبه: راه می رود.
دوشنبه: عاشق می شود.
سه شنبه: شكست می خورد.
چهارشنبه: ازدواج می كند.
پنج شنبه: به بستر بیماری می افتد.
جمعه: می میرد.

هیچ کدام از پیامبرانت را ندیده ام...


اما این آخری که فرستادی...

همان که آرامم میکند...





مرسی خدا...

میدانم...

میخواهم برای اولین بار فردا را فراموش کنم

بگذار با آرامش فرویشان دهم

نه دیگر خاطرم را نیازار

بگذار یکبار فقط یکبار

بی دغدغه مزه ی گس زندگی را حس کنم

بلند تر می خندد

گوش هایم را میگیرم

درونم میپیچد

چشمهایم را میبندم

در ذهنم میریزد

فنجان را پرت میکنم

با صدای بدی میشکند

صدای خنده قطع شده

اما لکه ی سیاه روی لباسم با طعنه نگاهم میکند