اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

نهانی ترین حرفهایم را ، در نوک زبانم کاشته ام ، روزی زبانم باز شود! اول خواهد گفت چه ها کشیده ام من.

كاش بودي

دستهايت را مي گرفتم

دستهاي پرمهري

كه هميشه براي من غريب بود

سخت است برای رفتن

روزشماری کنم اما...،

هر روز دعایم شده این

که راحت شوی از من

شِکوه دارد دلم ،

امان از بی کسی

که

شُکوه دلم را گرفت...

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن


در این دنیا چه دشوار است،