اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

"من انتظار نداشتم
با این برف محض رو به رو شوم

آغوش آرام تو
قصه قشنگی بود
که هر شب خسته بی خواب
- باز-
می گفتمش
برای کودک درونم

.چه برف عجیبی می بارد...در شقیقه ام....

گیج تر

از همیشه ...

انسان ،
آن نقاش مصنوعی
به دره های عمیق
تاریکی
سقوط می کرد
در قرنی از رنگ ها . . .

هیچ نمی توان نوشت
حتی واژه ای هم برایت نمی رقصد
تا سرمشق باشد برای ذهن یخ زده ات

سلام 279 مین لایک کاربریتو زدم مبارکت باشه