ببار باران بر این شهر ویران زده

که دلای آدما مسخ شده

ببار بر این جسمهای خشکیده

ببار بر این دلهای سرد

ببار بر دل غم گرفته

بر دل پژمرده بر گل نشسته

ببار بر دل آن پیر گریان

که زندگی را باخت چه آسان

ببار بر آن دل شکست خورده

که تیری آهنین بر دلش نشسته

ببار بر او که دیگر امیدی بر دل ندارد

نیست مرهمی بر دل او چون اثر ندارد

ببار بر این جسم خسته من

باشد که رود این سستی و رخوت من