درکت میکنم !

بعد ِ ناهارخوران روستای ِ زیارت هم رفتین؟

نه فقط اونجا ماهی سفید خوردیم زدیم بیرون سمتِ بجنورد

کِ اینطور ...

بله

بهله

کی ب کیه!؟ جریان چیه؟

دریا دریا ؛ اینا دارن پنهون کاری میکنن!

دوسییییییییییییییییییییییییی؟

@عمو علی (مظلوم و آرام سایت) / @داداِ جوجو / @raha
@днᄊαÐя£zα / @آناهیتا
@دریـــا / @./ DoostDar ./
@reza / @شَـہ ـرامـ ـ
@الهــــ ه / @ســهـــیـــل
@moon22 / @علیرضا22

.:. گــــروه اول

رضا و شهرام وارد اتاق نسبتا بزرگی میشن که با نور چند شمع روشن شده ، در انتهای اتاق دری وجود داره .
شهرام درحالی که به زمین اشاره میکنه : هووم...این جایی که ما واستادیم زمین سیاهه ولی یه متر جلوتر یه محوطه قرمز رنگی روی زمینه فکر میکنی مشکلی واسمون پیش نمیاد اگه بریم روش ؟
رضا : اگه بریم روش ؟! نه فکر نمیکنم مشکل خاصی پیش بیاد ... از اون جایی که این قلعه کلی سوراخ سنبه داره من فکر میکنم که باید چند تا هم راه ورود و خروج وجود داشته باشه ، اون در اون ته اتاق شاید راهی باشه که ما رو به بیرون از قلعه می بره ... حس مدیریتیم اینو بهم میگه !

رضا و شهرام جلو میرن و پاشونو روی زمین قرمز رنگ میذارن ، ناگهان زمین زیر پاشون به یه مایع لیز و غلیظی تبدیل میشه و اون دو نفر تا کمر توش فرو میرن.

شهرام : اوه نه ! یه باتلاق ! چقدر غلیظ ! چقدر تحریک کننده !
رضا درحالی که داره مایع غلیظ رو وارسی میکنه : این شامپوئه! اوه... چند قطره ش الان پرید تو چشمم و چشمم نسوخت ! پس نتیجه میگیریم که این شامپو بچه س ! موهاهاهاها من چقدر خفنم ...
شهرام: شامپو نبود پرید تو چشمت ، یه چیز دیگه بود...
رضا : الان از این باتلاق میایم بیرون .

بعد دست چپش رو که ساعت خفنی به مچش بسته شده بود بالا آورد و رو به ساعت گفت : سلام .
صدایی از ساعت مچی رضا بلند شد : سلام ، من ساعت جادویی هستم ، از این که منو به عنوان راهنماتون انتخاب کردین خوشحالم .
شهرام با تعجب : ایول ! ساعته حرف زد !!! از کجا خریدیش ؟
رضا : بابام از چین واسم آورده . تازه خیلی هم گولاخه ، همه کار میکنه ، هرکاری !
شهرام : جدی ؟ دفعه بعد که بابات رفت چین بهش بگو یدونه از این ساعتا هم واسه من بیاره !...راستی بهش بگو یه گوشی آیفون مدل جدید هم بخره بیاره ، اون ورا ارزون تره
رضا : باوشه داوش ! فقط پولشو قبلش میگیرما !
شهی :
بیشـــــــــــــتر فرو میرن تو باتلاق .

ساعت : میخواین از کلیپ های بیناموسی و جدید و رایگان ما استفاده کنین ؟
رضا : اوه نه ...من توی یه وضعیت اورژانسی هستم ، به کمک سریع نیاز دارم !
ــ یه لحظه صبر کنین تا مشخصات شما رو پیدا کنم .

دوربین صفحه ساعت رو نشون میده که عبارت " بارگزاری ..." روش نقش بسته .

شهرام با وحشت : بهش بگو سریع باشه ! الان کل بدنمون میره زیر این باتلاقه !
ساعت : اوه .. شما آقا رضا هستید ! مدیر آینده دمبالر ... باعث افتخار منه که ...
رضا : من دارم توی یه باتلاق غرق میشم و به کمک سریع نیاز دارم ، لطفا سریع باش !
ساعت : باتلاق ؟... اوه من واقعا متاسفم... کاری از دست من بر نمیاد... (رضا و شهرام غش و ضعف میکنن !!) هاهاها ...شوخی کردم ! ... جناب مدیر به سوال هایی که ازتون پرسیده میشه با دقت جواب بدید .
شهرام : دهنت سرویس ! چقدر کند کار میکنه ! الان می میریم !
صدایی بسیار شبیه به صدای گوینده راز بقا ! از ساعت شنیده میشه : انواع مختلفی از باتلاق ها روی این کره خاکی وجود دارند ، باتلاق های کویری ــ باتلاق های جنگلی ــ باتلاق های کوهستانی ــ سایر باتلاق ها ... شما در کدام نوع باتلاق به سر می برید ؟
رضا در حالی که رنگش پریده : سایر باتلاق ها !
شهرام : بجنب دیگه ! تا گردن فرو رفتیم توش !
ــ شما گزینه 4 ، سایر باتلاق ها را انتخاب کردید ! حالا کشور و شهری که در آن حضور دارید را مشخص کنید .
رضا : ایران ، ساوچبلاق !
ــ کشور : ایران ، شهر : ساوچبلاق ... حالا مشخص کنید که با باتلاق می خواهید چه کار کنید ؟ هوا کنید ــ یک باتلاق جدید بسازید ــ با باتلاق بیناموسی کنید ــ از باتلاق خارج شوید .
ــ شما گزینه 4، از باتلاق خارج شوید را انتخاب کردید، حالا با زدن دکمه OK می توانید از باتلاق خارج شوید .
شهی : خخه ...
رضا دکمه مورد نظر رو میزنه و بعد یهو خودش و شهی به پرواز درمیان و از باتلاق خارج میشن و بعد جلوی دری که در انتهای اتاق بود فرود میان !

رضا : نزدیک بودا! باتری ساعت جیگرم هم تموم شد .
شهی درحالی که داره شامپوهایی که تو دهنش رفته رو تف میکنه میگه : خب دیگه ! این در رو باز کنیم تا ببینیم به کجا می رسیم !

.:. گـــــــروه دوم
سید احمد و عموعلی وارد یه اتاق خیلی اسرار آمیز و سری می رسن و کلا همین جوری از در و دیوار اتاق اسرار و اینا می ریزه !
دوربین آروم آروم زوم می کنه روی یک چارچوب آهنی 3 در 4 که در وسط اتاق قرار داره .

احمد : این حتما باید چارچوب قوانین باشه...
علی : هوووم... بیا از دو طرف بگیریم بکشیمش تا چارچوب بزرگ تر و بازتر بشه و ملت صفا کنن !
احمد : نههههههه ! چی میگی ؟ توی دنبالر کلی بچه ی کوچول موچول هست که نمیخوان تو ذهنشون این مسائل زشت و کثیف وارد بشه !((: مگه نمیدونستی ؟ اتفاقا من میگم بیا از دو طرف هلش بدیم که کوچیکتر بشه و ملت سالم تر شن !
علی: نه خیر ! باید گشادش کنیم !
احمد: عمرا ! باید تنگش کنیم !
علی: تــف
احمد: تنگ!

یهو یه صدایی میاد : برای تغییر اندازه اون چارچوب به حضور حداقل 5 مدیر نیازه تا اونا با قدرت های خارق العاده شون بتونن سایز چارچوب رو تغییر بدن !

احمد : آو ! چقدر جالب ! پس ما الکی داشتیم فحش می دادیم ؟
علی : صدای چی بود ؟
احمد وعلی به خودشون میان و وحشت زده به سمت صدا بر می گردن .
شخصی از درون سایه به سمت اونا میاد .

علی و احمد : الهــــــــــــه ؟؟؟

سریع کفش هاشون رو می کشن بیرون و به سمت الهه نشونه می رن .
الهه خنده ای میکنه و میگه : اوه ! این کارا چیه دیگه ! بذارین یه خبر خوب بهتون بدم !
احمد : اِهکی ! جلو بیای بهت شلیک می کنم !!! هیچ روابطی هم حالیم نمیشه ! من الان حتی مامانم رو هم ببینم که یکی از مدیرانه میکشم !
الهه : اینا همش کشک بود ! شما تو دوربین مخفی بودین !!! ما نشسته بودیم تو اتاق فرمان و با دوربین هامون شما رو نگاه می کردیم و می خندیدم !!!
علی و احمد :
الهه : پروف رضا ، کتی ،فرهاد و نیما ...همه حالشون خوبه و زنده و سرحالن و اونا هم الان دارن با دوربین ها شما رو می بینن و می خندن… !...کارهاتون ته خنده بود ! چقدر خندیدم من امروز .
احمد :واقعا که خیلی شیرینین ...
علی : خیلی شوخی ارزشی ای بود ! واقعا که همتون شهرستانی هستین !
الهه :
احمد : سگ تو روحتون ! داشتم از ترس سکته می کردم …
الهه: خب دیگه ... با من بیاین بریم پیش بقیه دوستاتون .

احمد و علی خوشحال و خندون دنبال الهه راه میفتن .

دوربین آنا رو نشون میده که جنازه کتی و رضا رو با خودش حمل میکنه .

حسین : اینا رو واسه چی آوردی ؟ هوم ؟... آو یادم اومد ! تو فکت در رفته نمیتونی حرف بزنی !
حسین و بهرام به سمت جنازه کتی میرن .

دوربین کتی رو نشون میده که یه استخون بزرگ سفید تا ته رفته تو حلقش و باعث مرگش شده!

بهرام: کار محسن ِ ! یکی از استخوناشو کنده و به کتی پرت کرده .
دوربین حرکت میکنه و کمی اون ورتر احمدرضا رو نشون میده که توسط مصطفی به بیرون آورده شده ، جیمز روی زمین افتاده و داره همین جوری حرف میزنه وهذیون میگه ، چند نفر میرن به سمت احمد.

احمدرضا: واسه ماموریت تا کی وقت داریم ؟ ... هوی گندالف ! بدو داره فارامیر رو زنده زنده می سوزونه !... Im callin you ... چه چشم و ابرویی قشنگی داری عزیزم ! جیگرتو!... عهه !... نه ! تو مخ دخترخاله منو زدی ! مال خودم بود ! دهنت سرویس !... هه هه ... :lol:
مصطفی: راستی آنـا کجاست ؟
فرهاد: اون گوشه افتاده رو زمین داره خودشو میکوبه به دیوار ، بیچاره فکش در رفت از بس جیغ کشید.

ملت میرن سراغ آنــا.

آرمین : به نظر من بهتره که همین جا خلاصش کنیم تا کمتر درد بکشه !
مصطفی: فکش در رفته ... راه که میتونه بره ، هر وقت از این جا رفتیم بیرون میبریمش درمونگاه !

دوربین همون دری رو نشون میده که قفل شده ،محسن و نیما در پشت در دارن خودشونو به در میکوبونن .
فرهاد: درهای اینجا شدیدا مقاومه ، امکان نداره بتونن بشکوننشون ، هر چند از این موجودات پلید و خبیث هیچی بعید نیست !
بهرام: دری که اول ازش اومدیم کدومه ؟
مصطفی به یکی از درها اشاره میکنه و میگه : اون ، همه بریم به سمت اون دره .

ملت به سمت اون در هجوم میارن و همگی میرن توش .
در همین لحظه با کمال تعجب متوجه میشن که این اونجایی نیست که ازش اومدن .

احمدرضا: جای درها عوض میشه !
حسین : چرا انقدر خوشحالی حالا ؟
مصطفی: فکر کنم به خاطر ضربه ای بوده که به سرش خورده ، یکم به هم ریخته !
احمدرضا :
فرهاد : ما این جا گیر افتادیم ! جای درها هم که مرتب عوض میشه ، هیچ امیدی نیست !
مصطفی : چه حقه کثیفی ! تف ! تف ! تف !
بهرام : اِ ! بچه ها این جا رو نگاه کنین !
دوربین جایی رو نشون میده که بهرام بهش اشاره میکنه، کاغذ بزرگی که به دیوار زده شده .
ملت به سمت کاغذه میرن .

احمدرضا: مـــــدیران آینــــده دنبالــــــر !
آرمین درحالی که داره کاغذه روی دیوار رو میخونه : اوه ! اسم منم تو این لیسته ! بالاتر از همه ! ایول ! یعنی این که من به زودی به مدیریت می رسم !
ملت :
آرمین : چیه بوقی ها ؟! حسودیتون میشه ؟
مصطفی : تف !!!

در همین لحظه صدای انفجاری شنیده میشه و بعد هــادی جلوی ملت ظاهر میشه!

حسین: چقدر مسخره ! یه روح که سرش هر لحظه به یه طرف کج میشه ! چقدر خز ! چقدر لوس ! چقدر دخترونه !!! خودم دیدم !
هادی : هوی بچه نخند ! من سِر هادی کبیر ، گرداننده بزرگ و کبیر و کلفت سایت هستم ! یوهاهاهاها !

در همین لحظه فرهاد از وحشت سکته قلبی میکنه و همون جا میمیره !
آنا از شدت ناراحتی کلشو میکوبونه به دیوار !
تـــرق !

احمد : فَکِ آنا جا افتاد !
آنا : جـــــــیــــــــغ ! یه استاد فرزانه دیگه رو هم از دست دادیم ! نهههههه !

و بعد آنا که خیلی رفته تو جو نقشش میاد دوباره کلشو بکوبونه به دیوار که کارگردان جلوشو می گیره !
سر هادی : نترسید ! من نیومدم که بکشمتون بلکه اومدم که بک... !!! منظورم اینه که اومدم که یکم شفاف سازی کنم براتون .

همه ساکت میشن و سِر هادی گوش میدن .
هادی ادامه میده : حتما همتون کفتون بریده که مدیرا وقتی اینجان چرا این شکلی هستن ، باید بگم که این از آثار جانبی منوی مدیریته که البته مفید هم هست ! مدیران برای این که بتونن دنبالر رو کنترل کنن نیاز به قدرت های روحی و جسمی خارق العاده ای دارن و در این مکان ، در این قلعه بهش می رسن ، مدیرا چهره تغییر یافتشونو با آواتارهای رنگ و وارنگ میپوشونن و حالا شما چهره واقعی اونا رو دیدین !

مصطفی: آقا من نمیتونم بفهمم ! شما با این قدرت روحی و جسمی خارق العاده دقیقا چی کار میکنین ؟ من که مدت هاست هیچ حرکت چشم گیری از شما ندیدم !
هادی : البته ما حرکات چشم گیرمون رو قبلا کردیم و فعلا در استراحت هستیم ! شاید بعدا باز هم یه حرکت چشم گیری بکنیم... خب فعلا من برم و اینا ، بای !
ملت :

هادی ناپدید میشه و سکوت بر فضا حاکم میشه ، تنها صدایی که میاد صدای آرمینِ که داره با موبایل ! صحبت میکنه .

آرمین : آره دیگه هانی ، داشتم میگفتم واست ... امروز فردا حکم مدیریتم میاد و میام سرزمین مدیران و تو قصر قشنگ و مجلل مدیران زندگی میکنم ! اگه بدونی چقدر باحاله این جا ، دست تو رو هم میگیرم و میایم با هم این جا زندگی میکنیم ! ... چی ؟ ناراحت بشن ؟ کیا ؟ مدیرا ؟ مدیرا ناراحت بشن که من تو رو آوردم توی قصر مدیران ؟ غلط کردن !!! اهم ... منظورم اینه که ...نه باب انقدر مهربونن که نگو ، خیلی خوش برخوردن با ملت، جدی میگم ، طرز برخوردشون واقعا تکان دهنده بود برام !! منی که انقدر تو جادوگران راه میرفتم به مدیران فحش میدادم ، وقتی اومدم پیششون و برخوردشون رو دیدم واقعا شوکه شدم ! خیلی نحوه برخوردشون خوبه ...

-- نیــــم ساعـــــت بــــــعد --
آرمین رو به بقیه : خب ! با توجه به این که ما سرگروه و دو استادمون رو از دست دادیم و از اون جا که من دارای شم مدیریت بالاتری نسبت به شما هستم ، فعلا سرپرستی شما رو به عهده میگیرم .
آنــا: هووووراااا ! OoOonLy Armiiiiin
آرمین : خب ما الان 6 نفریم ! من اصلا موافق نیستم که ما عین گوسفند ! کله مون رو بندازیم پایین و هی این ور و اون ور بریم ! چرا ؟ چون اون طوری توی هر در هم با یه مدیر بر می خوریم و هممون کشته می شیم !
آنـا : we love Armin !
آرمین: بله داشتم میگفتم... ما باید تقسیم بشیم ، این جوری هیجان انگیزتره تازه !! 6 نفریم ، به 3 گروه تقسیم میشیم و درها رو میگردیم ، هر گروهی که راه خروج رو پیدا کرد با یک پیامکِ بدون متن بفرسته ! و بقیه گروه ها رو خبر کنه تا بتونیم همه با خوبی و خوشی از این جا بیرون بریم ! سوالی هست ؟
آنا : mr armin can you explain how to…
آرمین : خب مثل این که سوالی نیست !... اما گروه ها ! من و بهرام با هم میریم ، احمد و مصطفی باهم ، آنا و حسین هم با هم میرن... یالا ! زود بریم بیرون .

آنـا : hey mellat ! please listen to mr Armin! Armin is my hero !…
مصطفی: آنا جان عزیزم میشه لطفا... ؟! دو ترم کلاس زبان رفتی سر کوچه تون انقدر دیگه بوقی بازی درنیار !!
آنا :f.... you mosta !
حسین: اوه منظور از این جمله آنا چی بود ؟ یکم بیناموسی نمی زد ؟
آرمین : نه اصلا بیناموسی نبود ! فکر کنم منظورش این بود که fun you mosta ! یعنی یه چیزی تو مایه های دمت گرم و اینا !!! و کلا این که آنا خواست بگه با این که مصطفی حرف خیلی زننده ای زد ولی باز آنا اون قدر جنبه ش بالاست که به طرف میگه ایول و اینا !
حسین : آووووو !

ملت دوباره میرسن به تالار بزرگ .
آرمین : خب آقا وقت رو تلف نکنیم ! هر کدوم از گروه ها بره توی یکی از درها زوووود ! بهرام تو هم با من بیا بریم تو اون دره .

دوربین بالا میره و از بالا فیلمبرداری میکنه، سه گروه ، هر کدوم وارد یکی از درها میشن و تالار بزرگ خالی میشه .



.:. پایان قسمت دوم .:.

کمی که جلوتر میرن ، حسین با وحشت میگه: هههههه ! اون تابلوئه بهم چشمک زد ! به جون مادرم راس میگم !
ملت برمی گردن و به تابلوای ک آواتار ِ #پارسیما دَرِش بود نگاه می کنن که بسیار معصومانه و مظلومانه ! به دیوار چسبونده شده و هیچ حرکتی هم نمی کنه .
رضا : تو دمبالر ِ خودمون یعضی آواتارا با لب ُ لوچه آدم بازی میکنن ! تازه اینم مثل این که یه تابلو بوقیه ، هیچ حرکتی نداره ...بعدشم اگه چشمک هم بهت زده باشه انقدر باید بترسی ؟ مگه من صبح تا شب بهت چشمک میزنم تو این کارا رو میکنی ؟!
حوسی : خودم دیدم !
عمو علی: توهم زدی باب .
حوسی : خودم دیدم !
ملت همچنان جلوتر میرن تا بالاخره به انتهای راهرو می رسن ، دری در انتهای راهرو قرار داره و کنارش هم اسکلت ایستاده ای قرار داره .


فرهاد مجدد در رو باز میکنه و تالار عظیمی با شونصد تا در جلوشون نمایان میشه .
ملت میرن تو، حسین آخرین نفری بود که وارد تالار میشه که یهو از جا میپره و با وحشت داد میزنه : اون اسکلته که کنار در بود، یه علامت بی تربیتی بهم نشون داد !!! خودم دیدم !
رضا میاد جلو و میگه : چیزی نیست پسرم ، دیشب حتما کم خوابی داشتی !
حسین : خودم دیدم ! این جا مشکوکه ، ما نفرین شده ایم ! ما قراره که این جا بمیریم !!! کاش انقدر همه استادا رو دستمال کاری نمی کردم تا منو انتخاب کنن برای این اردوی بوقی !!! من میخوام برگردم !
آرمین درحالی که به اطرافش نگاه میکنه : این جا کهn تا در هست ! کدومو باید بریم ؟
رضا : مهم اینه که یه بازدیدی از این جا داشته باشیم ، شاید اصلا وقت نشه کل این جا رو بگردیم ، اول اون جا رو بریم . ( به یه دری اشاره میکنه .)

ملت به سمت همون در حرکت میکنن ، رضا درو باز میکنه . دوربین قفسی رو نشون میده که توش مردی با هیبتی گولاخ روی زمین نشسته .

ملت : وحــــــــید ؟!
رضا : آره خودشه ، مدیران علاوه بر این که این جا زندانیش کردن یه ویروسی هم روش گذاشتن ، اگه هر وقت وحید بگه " بیل" تبدیل به کثیف ترین وبوقی ترین موجود دنیا میشه که باید تو کثیف ترین و بوقی ترین مکان دنیا زندگی کنه و دارای عمر جاویدان میشه و تا ابد اون وضع رو باید تحمل کنه !
بهرام: چه هولناک !
مصطفی: خب اگه یه وقت مجبور شد بگه بیل باید چی بگه ؟
رضا : به جای بیل میگه *** !
حوسی : خودم دیدم !

وحید سقآلی سرشو میاره بالا و به 10 نفری که جلوی قفسش جمع شده بودن نگاه میکنه .
وحید با عصبانیت میگه : چیه ؟ چی میخواین ؟ چرا این جوری نگاه میکنین ؟ آدم ندیدین ؟! رضا بوقی ! اطلاعاتت چقدر زیاده دهنت سرویس ! از کجا فهمیدی من هر وقت بخوام بگم *** باید بگم *** ؟ هوم ؟ یادش به خیر اون قدیما ! تو علی آباد ِ کتول بودم ، یه *** دراز داشتم زمین رو می کندم باهاش تا گنج پیدا کنم ، خیلی هم *** خوبی بود ، هر کی ***م رو می دید می گفت دمت گرم چقدر سر ***ت تیزه ! تا فرو می کنی تو زمین همین جوری فرو میره توش ! یادش به خیر ! البته من همیشه سر ***م رو خیس میکردم و بعد فرو می کردم تو زمین ، این طوری باعث میشد که زمین خاکی تبدیل به گل بشه و ***م راحت تر توش فرو بره ! جاتون خالی ! یه بار همین جوری داشتم می کندم زمین رو که یهویی به جسد مومیایی شده ی فرعون رسیدم با کلی طلا و جواهر و اینا ! بعد هم رفتم با پولی که بدست آورده بودم مخاطب رو گرفتم !

رضا : دیدین ؟ بهتون نگفتم اگه مجبور شد بگه بیل میگه ***؟بهتون نگفتم ؟ دیدین چقدر اطلاعاتت من بالاست!
آنـا : اوه پروفسور !

عموعلی با شنیدن دیالوگ وحید ، ناگهان یاد دیشب میفته !
فلش بک ، دیشب
(سانسور-شد!)
پایان فلش بک!!!

آنا که یه دفترچه گرفته دستش و داره هر چی که رضا رو میگه رو توش یادداشت میکنه میگه : پروف ، مدیران به وحید غذا میدن؟
رضا : اون طلسم شده ، غذای معمولی نمیخوره ، اون از ارواح تغزیه میکنه ، هر روحی که میخوره حدود یکی دو ماه سرپا نگهش میداره ، همیشه هم یه ارواحی گیر میاره به هرحال ، بعضی موقع ها روح یه موجود جادویی گیرش میاد و بعضی موقع ها هم روح کاربرایی که این جا می میرن گیر میاره و میخوره ، اون میتونه ارواح رو از فاصله سی متری شکار کنه و بخوره ! میگن که یکی دو بار حتی سعی کرده #نیمــا رو بخوره !
مصطفی با تعجب : ارواح رو از فاصله 30متری شکار میکنه ومیخوره ؟! پس الان ممکنه ک...
احمد : عموعلی کجاست ؟
حسین در حالی که به وحید اشاره میکنه: اون عموعلیُ خورد! خودش خورد! خودم دیدم!
وحید با خوشحالی : خیلی خوب شد که اومدین این جا ! دلی از عذا در آوردم ! یه چند وقتی بود که همش روح های ریزه میزه گیرم میومد !
فرهاد رو به دامبل: چرا هیچ کاری نمی کنین ؟

رضا با ناراحتی: اون رفته دیگه ، کاری نمیشه کرد ... بیاین خوش بین باشیم ! اون یه روح بود ! حالا هم به آرامش رسیده !
ملت : آره ایول ، چقدر خوب شد ! هم وحید سیر شد و هم عموعلی به آرامش رسید !!
رضا: باور کنین ... همین الان من روح عموعلی رو دیدم ، درحالی که یه چنگ تو دستش بود و یه حلقه نور هم بالای سرش بود به سمت آسمون پرواز می کرد ! " "
و به این ترتیب همگی خوشحال و خندون دوباره به تالار بزرگِ برمیگردن !

آناهیتا: تا الان که خیلی اردوی خوبی بود ! اوه پروفسور رضا شما چقدر خوبین ! چقدر مهربونین ! من هیچ وقت استادی به خوبی شما نداشتم !
مصطفی : حالا کدوم در رو بریم ؟
رضا به در دیگه ای اشاره میکنه و میگه : اونو بریم ببینیم به کجا میرسیم .
ملت میرن تو در و بعدش با تابوت ایستاده ای که به دیوار تکیه داده شده مواجه میشن ، دوربین زوم میکنه روی نوشته ای که روی تابوته : #نیمــا-جنگل.

آرمین با تعجب : نیما ؟! یعنی نیما مرده ؟ یعنی الان روحشه که داره نظارت میکنه ؟
رضا : فکر نمیکنم این طوری باشه ، ششمین جد جنگلی ها اسمش نیما بوده ، این تابوت احتمالا متعلق به اونه .
و بعد رضا شروع میکنه به توضیح زندگینامه جد نیما و آنا هم به سرعت داره حرف های رضارُ تو دفترچه ش یادداشت میکنه .

حوسی : اِ ! دیدین ؟ در تابوته تکون خورد !
ملت : اییییییش ! حواسمون از صحبت های پروفسور پرت شد !
کاربرهای نمونه ی دنبالر که شدیدا به درس اهمیت میدن به حوسی چشم غره ای میرن و بعد دوباره به رضا خیره میشن !

رضا : خب... تا این جا گفتم که نیما کارمند وزارتخونه شد و با چندرغاز خرج اجاره و زن و 6 تا بچه ش رو می داد ، نیما زندگی سختی داشت اما همیشه زنش بهش روحیه میداد و اون هم به زندگی امیدوار می شد !.. اما نیما یه روز متوجه خیانت زنش بهش شد ، بعله ! زن نیما مَرد بود !!!!!! یه شب کاملا برحسب تصادف! نیما متوجه این موضوع شد و بعدش همسرش بهم گفت که فکر کردم میدونی و اینا ! نیما پوست همسرش رو زنده زنده کند و بعدش گذاشتش تو فریزر و تا 20 روز خودش و بچه هاش از گوشتش استفاده کردن !
حوسی : خودم دیدم !
آناهیتا همون طور که داره یادداشت میکنه : ببخشید پروفسور ، یه تیکه از حرفاتون رو خوب نفهمیدم ، گفتین در چه تاریخی برای اولین بار پاشو تو دنبالر گذاشت؟
رضا: در دستِ بررسیه !

ناگهان ملت میخکوب میشن و به تابوت خیره میشن ، رضا همچنان درحال صحبته ، آهنگ دلهره آوری پخش میشه .
در تابوت به آرامی باز میشه و فردی مومیایی شده از توش میاد بیرون ، رضا پشتشو کرده به تابوت همچنان در حال توضیح دادنه ، ریتم آهنگ تند تر میشه .
ملت همچنان میخکوب شدن ، مومیایی از تو تابوت درمیاد و آروم آروم ازپشت به رضا نزدیک میشه ( رضا همچنان مشغول توضیحه ) و همین طور نزدیک و نزدیک تر میشه تا بالاخره خودشو میچسبونه به رضا !!
دامبل : آی !
ملت :
دوربین مومیایی رو نشون میده که اومده از پشت گردن رضا و چسبیده و قصد خفه کردنشو داره . ( آیی که رضاگفت به خاطر درد و ترس ناشی از حمله مومیایی بود و هیچ دلیل خارج از چارچوبی نداشت !



.:. پــایــــان ِ فصـــل ِ اول .:.


پ.ن1: از صبوری شما در خواندن پست ممنون!
پ.ن2: انتقاد و پیشنهاد خصوصی شود!

.:. لَخــــتی بــــــــــــــــــــــــــعد .:.
#دنبالر نامه رو مي خونه، دستاشو به هم مي ماله و با اشتياق به جعبه اي كه رو به روش، روي ميزه نگاه مي كنه..

فنچ يكدفعه بارقه ي نوري رو مي بينه و در نهايت در جعبه باز مي شه و اون دنبالر رو در مقابل خودش مي بينه كه با نگاهي كه عفاف وي را زير سوال مي برد و بسيار حرام بود و ادامه ي چيزهايي كه در كتاب ديني سال دوم آمده، او را زير نظر داشت.
فریبا از جعبه بيرون مياد و اول از همه خودش رو چك مي كنه كه هيچ گونه خراشي برنداشته باشه، بعد به خاطر عزت نفس فوق العاده و ايولي كه داشته، نگاهش رو پايين مي اندازه و سرخ مي شه و هنگامي كه دوربين مشغول نشان دادن مناظر طبيعي اطراف بيرون از پنجره كه شامل #آنــا @آناهیتا و کتی آويزان از لبه ي آن نيز بود، سرش رو بلند مي كنه و با نيتي شيطاني ِ از پيش تعيين شده اش با کتی، لبخند شديدا معني داري به دنبالر مي زنه!!
دنبالر هول مي شه و دست و پاش رو گم مي كنه؛
- من.. من.. خب بهتره با مسئول خبرها صحبت كني.. فردا ساعت هفت صبح يادت نره..!!
اين رو مي گه و از اتاق خارج مي شه. فنچ پوزخندي مي زنه و فقط به پول فكر مي كنه..

- ديدي ديدي! نه جون من اون مردك رو ديدي؟!
#رضـا @reza p و کتــی كه در تمام اين مدت دماغ ها را به شيشه چسبانده بودند، مشغول بحث بودند. رضا در وجودش تمايل شديدي به دنبالر پيدا كرده بود و کتی داشت به او چشم غره مي رفت.

پس از پانزده دقيقه انتظار در باز و شخصي وارد اتاق شد و قلب فنچ با ديدن او سرشار از خراش گشت..!! در اين بين وجدانش پيوسته به او گوشزد مي كرد كه به خاطر اين پرپر شدن ها کتی وي را ***، ولي اهميتي نداد و خودش هم بالهای ِ خودش را خراشيد!!
شخص تازه وارد به طرف فنچ آمد، نگاهي به وي انداخت ، دستش را دراز کرد و کفت؛
- من #دکتر-دنبالرم ... نقشه ی پلیدِ شما توسط کاربرانِ همیشه بیدارِ دنبالر شناسایی شد ... منتظر عواقب کارتون باشید! هـِر هـِر کـِـر کـِــر ...


<<< پایانِ قسمتِ دوم >>>

آنـا : ای خدا ... نمی زاری این یه ربع زنگ تفریحو هم بخوابم ؟! ... باشه باشه بهرام اون ذره بین منو بده بریم به جستجوی دکتر !


----- تالار عمومي خوابگاه -----

نازگل از در وارد شد و در حالي كه برق شادي در چشمانش ديده مي شد ، روي مبل قرمز كنار پنجره لم داد .
بهرام طوري وانمود كرد كه چيزي نمي داند و پرسيد :
- #شــهرام @شَـہ ـرامـ ـ چي كارت داشت ؟!
- شهرام رفت مسافرت !
رضا كه هنوز در فكر سوژه بود ، نگاهي پرسشگر به نازگل انداخت ؛
- حالا كجا رفته ؟!
- وايسا ، تو اين همه رو نوشته !
نازگل اين را گفت ، نامه اي را از جيب ردايش در آورد و شروع به خواندن كرد ؛

>> سلام دوستان عزيز من !

خيلي رو اين مساله فكر كردم ، اولش نمي خواستم اين حقيقت رو بهتون بگم ولي ديدم بين من و شما مثل آب زلال و پاكه ! پس خودتون رو آماده كنيد ، مي دونم دوري من براتون خيلي سخته ، مگه نه ؟!

ملت :‌ بــــــــله بلـــــــــه !
... خب راستش واقعيتش اينه كه من بايد يه مدت برم ... ساري ! تا بعد بچه ها >> !

فریبا با حالتي متفكرانه گفت :
- ايول پس مي ره ساري !
آنا با نگاهي سراسر تعجب به فریبا خيره شد ؛
- نه عزيز من ، اين ساري كه اين مي گه خارجيه مثل BaBy مي مونه ، مثل Love مي مونه و مثل Finch ...
ملت :‌ مثل!
#سید @Foroyo سخت مشغول يادداشت تمامي نكته هاست ...

---- همان جا ! ، نيم ساعت بعد ----


مگس ها در هوا پرانده مي شوند و علافي در جو موج مي زند .
- هي بچه ها يه سوژه !
سید @سید احمد ثاراللهی با افتخار انگشتشو به سمت در تالار مي گيره ؛
- اون بچه كوچولوئه رو نمي بينين ؟! آخي !‌ چقدر مامانيه !
ملت به هم نگاه مي كنند ، دنبال بچه توهمي مي گردند ولي نتيجه اي نميابند ، در همين لحظات فرهاد از فرصت استفاده كرده ، با تاييد رضا ، آنا و بهرام ، شادی را با سرعت -Rex- به تختخوابش هدايت مي كند .
ناگهان يك کاربرِ تازه وارد نفس نفس زنان وارد تالار مي شود و به سمت کتی مي آيد ؛
- خاله کتی ! مي خوان اَزَمون تست روانشناسي بگيرن ، من نمي خوام اونا بفهمن كه شبا تو خواب حرف مي زنم و راه مي رم !
اين را مي گويد و از شدت هيجان و استرس تشنج كرده روي زمين مي افتد ...



<<< پایانِ قسمتِ اول >>>

این صدای فریبا بود که با حرکات رزمی خودش جو رو مورد عنایت قرار می داد. رها هم اون پایین داشت غلت؟!(قلت؟) می زد و به قولی واسه خودش مشغول بود بچم : ))!
لحظه ای پای جو به فریبا گیر کرد و به زمین افتاد.
بهترین موقعیت بود! فنچ دورخیز کرد و شروع کرد به زمزمه کردن چیزهایی:
_هدف...معلوم شد...زاویه...مناسب...سرعت...زیاد...شدت...زیاد...آماده برای پرتاب...سه...دو...یک!
و شد آنچه شد!



#شادی@-shadi- در حالي كه دست ِ رها را در دست داشت ، از روي نهر آب پريد ، ولي در آخرين پاي #کتی @✔کتــ☾ــے ... ليز خورد و درون نهر افتاد ، نهر به رودي خروشان تبديل شد و کتی را در خود فرو برد !
رها با تشنج در حالي كه روي چمدانِ #فرهاد @✘ farHad ✘ نشسته بود ، از خواب پريد و به سمت شادی دويد .
- تو سالمي ، مَمَلِ من کو ؟!
شادی به قيافه رها نگاهي كرد ؛
_ تو آشنا نمي زني دخترخانوم ، شما ؟!
_ ديگه منو نمي شناسي ، منم دوستت ، رها !
_ متاسفم رها جان ، من الآن وقت ندارم چون بايد راهي شيم .
_ ثثثثث !
رها اين را گفت ، تشنج كرد و روي زمين افتاد .

#بهار @Bahar و #آنـا @آناهیتا نگاهي خشونت بار به شادی انداختند .
#رضا @reza p با انگشتانش مشغول رسم اشكال هندسي شد تا تمركزش را براي خنثي سازي دشمن به دست آورد و در اين بين نازگل @خـانـوم ِمیکروب ِصـورتـی . . با حركتي تیز مثل هميشه يك ليوان آب آورد و به کتی داد.
_ نازگ...
_ چيه چيه ؟ بگو ما اينجاييم ، ما كنار هميم ، آنـا هي بيا اينجا ، اون شادی رو ول كن ، کتی كارمون داره !
کتی سرفه اي كرده و دستش را به سمت آن دو دراز مي كند ؛
_ اين ...
_ چي ، من ؟! ديدي ، اين حركتش يعني اين كه مي خواد اون نانچيكو قرمزشو بده به من ، واي مرسي کتی جون!
_ نه ... نه ، اون !
_ كي من ؟! ديدي آنا جون ، نازگل تيزه اين بار هم تونست نانچيكو رو مال خودش كنه !
_ اه ! شما دو تا آخرشين ، بابا سه ساعته مي خوام بگم اين آبي كه آوردی ترشه !
_ جدي ؟! شرمنده ، آبليموئه ، آورده بودم واسه جاي نيش پشه ها !
در همين لحظه #سید @سید احمد ثاراللهی پشه اي كه دور پشت موش مي چرخيده رو با يه حركت تو مشت هاش مي گيره ؛
_ ايول ! پشه !

(!) جيغي مي كشه و پشت #بهرام @Bahramمحمدم قايم مي شه ، سید شروع مي كنه به هر هر خنديدن و به ابهت خودش مي باله و متوجه يك گله حشره جهنده كه با سرعت از پشت سرش ميان نمي شه ؛
_ نگران نباشين بچه ها ، من مي تونم با يك پلك زدن همه اين ها رو رام كنم !
فرهاد اين رو مي گه و با ديدن اولين حشره جهنده ، از ترس جيغي مي كشه و به سمت آنا مي ره و پشت سرش قايم مي شه .
شهرام در حالي سعي مي كرد خودش رو عادي نشون بده ، به سمت درخت ها رفت تا پناه بگيره ، در همين موقع پاش به يه شاخه گير كرد ، روي زمين افتاد و باعث شد پاي حشره جهنده اي كه از اون جا مي گذشته بهش گير كنه و درست جلوي کتی نقش زمين شه !
- هي پسر ، تو يه قهرماني !



ناگهان حشره جهنده شيهه اي مي كشه و كله فریبا رو با دندون مي كنه ، پرهاش به اطراف مي پاشه ، همه حشرات جهنده رم مي كنند و شروع مي كنن بچه ها رو تيكه پاره كردن !
يكي از حشرات رضا رو با دندوناش نصف مي كنه و خونش رو جنازه بهار كه دست و پاش قطع شده بود مي پاشه.
سید رو از درخت گردو حلق آويز مي كنن ، شاخه مي شكنه و اون روي زمين پرت مي شه ، خوشحاله از اين كه زنده مونده ، اما يه گردو از درخت ميفته توي حلقش و اونو خفه مي كنه !
آنا ، شادی @-shadi- و کتی رو به درخت مي بندند ، دورشون آتيش روشن مي كنن و مشغول رقص و پايكوبي مي شن !
- آخرشم من يه نقشِ درست حسابي ندارم ، اين چه وضعشه ؟!
- آخي ، چه صحنه رومانتيكي !
سه نفر بسته شده به درخت به سمت منبع صدا برمي گردند ؛
شهرام در حالي كه شنل سياهي به تن داشت ، سوار بر حشره ی جهنده كه از دندوناش خون مي چكيد ، بود و لبخند پليدانه اي بر لب داشت .
رها مشغول دلداري دادن کتی بود ، بهرام با خشم به سمت شهرام برگشت ؛
- تو ذات پليد خودتو نشون دادي ! سزاي كارتو تو همين دنيا مي بيني !
و لیوان آبی که دستش بود را ، روي آتش ريخت و آن را خاموش كرد.
ناگهان آسمان صاعقه زد و شهرام و تمام حشرات جهنده را سوخپير كرد .

دسته گلي روي يه تپه قرار داره ، كه جنازه هاي همه بچه ها رو در خودش جا داده ! از كنار تپه دست خونيني بيرون زده ، آنا ، کتی و شادی بر سر تپه ايستادند و اشك مي ريزن .
بلبلان آهنگ غمگيني رو مي خونن ! پــــرده ميفته !


_ واي #علیرضا @علیرضا22 عزيزم ، چه فيلم آموزنده اي بود!
_ آره #مهساجون @moon22 ، منتها يكم خشونتش زياد بود ، از اين به بعد مي برمت فيلم هندي!
ملت دنبالری حاضر در سينما : !


------ جولوي در سينما -------

_ كسي نمي خواد من بهش امضا بدم ؟!
...
_ من شهرامِ قهرمانم ، كسي امضا نمي خواد ؟!
...
_ آقا يه امضا ، خانوم يه امضا ! من خرج يه خانواده رو مي دم ؟!
بالاخره يك نفر به طرف شهرام مياد ؛
_ امضا مي خواين ؟!
_ نه امضا نه ، اگه آدامس داري يه بسته بده ؟!
_ !




.:. پایانِ ارزشی این ماجرا .:.

بذا اول وارد داستان شی بعد

وااای واااااااای

starrr : وای بچه ها ، نگاه کنید باز یکی از طرفدارام واسم کادو فرستاده، نگاه کنید صدای تیک تیکم می ده!بذارید بازش کنم !

مغز نازگل توی صورت #بهار @Bahar و کتی می پاچه و توپ به دست مهاجمای تیم پسرا می افته!
#حمید @یـ ـک آدمـ ـ با انگشت شماره ی #چــــهــــار رو به رضا و #فرهاد @✘ farHad ✘ نشون میده و هر سه تایی تریپ سوباسا اینا با هم فریاد می زنند : #حمـــــله-ی-مـــثلـــث!
فریبا که در حال سوهان کشیدن ناخن هاشه ، گوشی همراهشو از جیبش در میاره و شماره ی #مدیریتِ-اعظم رو می گیره!
-الو مدیر!؟ منم فریبا،..لطفاً یه سری دسترسی خفن بده من بهش نیاز دارم الان.مرسی قربونت !

فریبا گوشیشو توی جیبش می ذاره و یک بشکن می زنه و همزمان شناسه های ِ شهرام ، رضا و فرهاد پودر می شن!

#رهــا @raha و #صدف @♪★☂sadaf_daryayi☂★♪ هم در حال بازی کردن مار پله ،با بی اعتنایی پودر ها رو از صفحه ی بازی کنار می زنند!


....


#محمد-حسین @mosta و #هستی @هسツی پشت بهم وایسادن و هر کدوم یک کلت کمری توی دستاشونه.
10...9...8...7...6...5...4...3...2...1

هر دوشون به سمت هم برمی گردن و شلیک میکنند. گلوله ی صدف می خوره به قلب محمدحسین و در عوض هستی خیس می شه!
محمدحسین : آخ قلبم!! آخرش نتونستم فرق کلت کمری رو با تفنگ آب پاش به این #بهرام حالی کنم!

وبعد تالاپی می افته می میره و هستی گلِ اولِ تیم رو میزنه و بازی با همین نتیجه به پایان میرسه { این است قدرتِ راوی در رول } !!
صدای سوت امین از زیر آوار به نفع تیمِ دختران شنیده می شه!

.:. سلولِ شماره ی 666 .:.

سلول شیشه ای به جدیدترین و به روز ترین امکانات مجهز شده بود .انواع دوربین های مدار بسته و لیزری و هوارتا وسایل و تجهیزات امنیتی تعبیه شده بود رها روی زمین سرد و ساکت نشست و به ممل و به روزهایی که ممل را فرت و فرت به حمام می برد، فکر می کرد.

رها با حسرت به ممل فکر می کرد.
-آه...ممل من!
رها خم شد تا تکه ای گچ بردارد و اسم ممل را روی دیوار بنویسد اما با تلخی متوجه شد که درون یک سلول شیشه ای قرار دارد.
روی شیشه ها کرد و اسم ممل را نوشت.
چقدر هیجان انگیز !
دوباره دوباره امتحان کرد. حالا نزدیک صبح شده بود و او همچنان به ها کردن مشغول بود. ناگهان بر اثر نفس اسیدی لیلی!شیشه بر اثر ها کردن های متواتر سوراخ شد .

در همین لحظه صدایی از بلند گو ها بلند شد.

" زندانی سلول شماره ی 666 به داخل قفسه ی آهنی قرنطینه می شوند."

رهــــا:


-----
از سر مدیر يه ابر مياد بيرون!!
فضا از يه باريكه نور قرمز زوم اوت مي كنه و راهروي زندان رو كه به سمت در خروجي مي رفت نشون مي ده كه با انواع ليزرها محافظت مي شه. انواع دوربين هاي مداربسته اونجا كار گذاشته شده و دور تا دور در سيم خاردار كشيدند. يك مشت دنبالری هم اون طرف راهرو پشت بسي ميله نااميد از رسيدن به هواي تازه، خوابيدند.
مدیر لبخندي پيروزمندانه مي زنه، داشته به خودش شديدا افتخار مي كرده و اصلا متوجه نبوده كه كه فضاي ابر داره عوض مي شه؛

~ زير ِ زمين، تاريك، بوي خاك، با صداي دالبي!!
- نوكم گيــــــــــر كرده!
- حمید اون بيل رو بنداز!!
فرهاد بيل رو توي كپه ي خاك فرو مي كنه و با يك حركت ظريف نوك فریبا رو كج مي كنه! و بعد از خاك درش مياره.
- نور! نور!!
بهار از اين كه تونلشون به بيرون راه پيدا كرده با خوشحالي شروع به دست زدن مي كنه.
- خب نازگل @خـانـوم ِمیکروب ِصـورتـی . . وقتشه! يه دونه از اون آدامس هاي انفجاريت رو رديف كن.
نازگل آدامسي رو مي جوه، اون رو به آخر تونل مي چسبونه و بعد همگي سريعا پشت يك كپه خاك پناه مي گيرند...

#بــــــــــــــوووووم ....


.:. پایانِ قسمتِ پنجـــم .:.

-----ساعتی بعد سلول انفرادی ----------

رها روی زمین سرد و تاریک سلول می نشیند. احساس تنهایی چون بازویی بر گلویش چنگ می اندازد. برای شکستن سکوت حاکم بر سلول شروع به شعر خواندن می کند.

اتل متل توتوله
گاو حسن چه جوره....
.
.
.
من بــــــزغاله می خوااااام!

و گریه ی رها فضای سلول سرد را سرد تر می کند.روی دیوارها شعر ها و خط های زندانی های قبلی که در این سلول زندانی شده بودند دیده می شود.

من وقتی کتی - دوست همزاد - را می بینم که زیر درخت نارون فزیولوژی می خواند به اندازه ی یک موش صحرایی دلم می گیرد!
امضاء: فنچ

آه نی نی ! :ایکس
امضاء : آنا

ما #کپی-پیس بازی بیش نبودیم!
امضا: جمعی از کاربرانِ مخفی !
و...
رها یک تیکه گچ را با اندوه فراوان ! برمی دارد و شروع به نوشتن می کند.

آه، من چقدر بد بختم!
امضاء : رها

در همین اثنا صدایی از بلند گو بلند می شود.زندانی سلول شماره ی شونصد و شصت و شش ملاقاتی داری!

--------------اتاق ملاقات----------

رها پشت شیشه گوشی را برمی دارد و از آن طرف سیل عظیم ملاقاتی ها جاری می شود. فریبا چنگولاشو به شیشه می کشد و نازگل اشک چشماشو پاک می کند. #بهار @Bahar هم با ناراحتی یکی از آدامس هاشو باد می کند و توی شیشه می ترکاند. #صدف @♪★☂sadaf_daryayi☂★♪ هم یکی از نقاشی ها شو!( فقط تو صفحه عکسِ انریکه دیده می شه!)
از پشت شیشه نشون می دهد! ... #شادی @-shadi- یک عروسک زشت و بد ترکیب را بالا می آورد و ازپشت گوشی می گوید:
-ببین مَمَل رو برات آوردم!

عومل پشت صحنه:

ناگهان فرهاد صدایش را آرام می کند و می گوید:
- ما امشب ساعت 12 بیرون میاریمت!!


>>> پایانِ قسمتِ چهارم <<<

تغيرات رو برات درستش كردم.فقط خودت ميتوني پست بذاري.

ممنون

.:. شیش ساعتُ سی دقیقه ی بعد ... کمپِ دره ی اورندو .:.

کتی به محضِ پیاده شدن از مینی بوس با شتاب شِديدي مي خوره زمين . از موجي كه در اثر اين ضربه ايجاد مي شه ، سر رضا كه داشت حركت تاييد رو مي رفت از تنش جدا مي شه و ميفته توي چاله اي كه از فرو رفتن کتی ، توي زمين ايجاد شده . کتی كه هيچ آسيبي نديده ، خاك شلوارش مي تكونه ، از چاله مياد بيرون و سر رضا رو پرت مي كنه واسه تنه اش !
- سَرم ، سر عزيزم !! من سردار رضا هستم ! من سَر دارم !
فریبا نگاهي به رضا مي اندازه ، نُچ نُچي مي كنه و سوزن نخ رو از جيبش در مياره و به دنبال چيز ديگه اي مي گرده . شاكي ، جيب خودش و بقيه رو زير و رو مي كنه .. سر انجام با موفقيت عينكشو از لاي موهاي #آنا مي كشه بيرون !!

#نــــــــــــــــاگهــــــــــــان . . .


" گرومپ گرومپ گومب گومب

گرومپ گرومپ گومب گومب "

ملت از وحشت تو بغل همدیگه پریدن و به عمق جنگل خیره شدن.
کتی: فریبا فکر کنم چیزا هستن!
- چیزا دیگه کین؟
-چیزا دیگه! همونا!
-کیا؟!
-چیزا! آدمخوارا !
- برو باب همچین چیزایی وجود نداره !
- ها؟! راست می گیا!

#جییییییییییییییییییییییییییییییغ !!!
ملتِ دنبالری به سمتِ نازگل خیره میشن ؛ #نازگل @خـانـوم ِمیکروب ِصـورتـی . . درحالی که بی شباهت به روح نبود گفت :
-یه صدایی از اینور میاد !!

ملت : مـــــــــــــــــــــآآآع




>>> پایانِ قسمتِ سوم <<<

@شَـہ ـرامـ ـ .. شهرام