دل دیوانه ام ای دوست! اگر یار تو می شد

به خدا، تا دو جهان هست، وفادار تو می شد


دیگران بستهٔ زنجیر تو هستند، چه سازم؟

ورنه دانی دل دیوانه گرفتار تو می شد


مژه می زد به رخ زرد و غمینم رقم خون

تا سخن ساز غمت کلک گهربار تو می شد


من بر آن سینهٔ محزون سر خود را ننهادم

که گرانبار ز غم بود و گران بار تو می شد


به تسلای تو می رفت سخن ها به زبانم

دل بیمار ِ مرا بین که پرستار تو می شد


خوب شد! خوب شد ای شمع، که پروانه نداری

که غم سوختنش مایهٔ آزار تو می شد


همچو خاتم به دهان می شدت انگشت ندامت

گر کسی، ای گهر پاک! خریدار تو می شد


تا به آغوش من از تابش خورشید گریزی

کاش یک روز، تنم سایهٔ دیوار تو می شد


تا گشایی دل تنگش به سرانگشت نوازش

کاش دلباخته سیمین، گره ِ کار تو می شد


سیمین بهبهانی

گرچه چشمان تو جز در پی زیبایی نیست

دل بکن ! آینه اینقدر تماشایی نیست



حاصل خیره در آیینه شدن ها آیا

دو برابر شدن غصه تنهایی نیست ؟!



بی سبب تا لب دریا مکشان قایق را

قایق ات را بشکن! روح تو دریایی نیست



آه در آینه تنها کدرت خواهد کرد

آه! دیگر دمت ای دوست مسیحایی نیست



آنکه یک عمر به شوق تو در این کوچه نشست

حال وقتی به لب پنجره می آیی نیست



خواستم با غم عشقش بنویسم شعری

گفت: هر خواستنی عین توانایی نیست




فاضل نظری

دير سالي ست كه در من جاريست
عاشقي نقليِ استمراي ست


عشق را - اين غزلِ حافظ را -
مي توان گفت مگر تكراري ست

به گمانِ تو ِآيينه ي تو ...
در من اين شيفتگي بيماري ست!


به يقينِ من و خشتي چون من
باورِ آينه ات زنگاري ست!

در چنين دغدغه هاي غم ساز
كه همه زيرو بم اش بي زاري ست

- تو به بي درديِ خود شنگي و من
شوق ام اينست كه دردم ، كاري ست !!!

محمد علي بهمني

شب فرو مي‌افتاد

به درون آمدم و پنجره‌ها را بستم


باد با شاخه در آويخته بود

من، درين خانه‌ي تنها, تنها

غم عالم به دلم ريخته بود


ناگهان، حس كردم:

كه كسي،

آنجا، بيرون، در باغ،

در پس پنجره‌ام

مي‌گريد...


صبحگاهان

شبنم

مي‌چكيد از گل سيب


هوشنگ ابتهاج

رسول یونان

خسرو گلسرخی

می دانی ؟
وقتی قبل از برگشتن فعل رفتنی در کار باشد
محبت خراب می شود
محبت ویران می شود
محبت هیچ می شود
باور کن

یا برو
یا
بمان

اما اگر
رفتی ...
هیچ وقت برنگرد.

هیچ وقت .

نادر ابراهیمی- بار دیگر شهری که دوست می داشتم

مسأله این است
ما کجای تاریخ مرده‌ایم
که باد هم ما را به یاد نمی‌آورد
با هم اگر می‌رفتیم شاید
سردخانه تاریخ به نام ما نمی‌رسید
به این مسأله بگو
ما عاقبت حل خواهیم شد
و کسی ما را ورق نخواهد زد
تاریخ مرده است.


مهری رحمانی

>>> كــوچـــه
>>> اثری ماندگار از زنده یاد فریدون مشیری
>>>
>>> بی تو، مهتاب‌شبی، باز از آن كوچه گذشتم،؛
>>> همه تن چشم شدم، خیره به دنبال تو گشتم
>>> شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم،؛ شدم آن عاشق دیوانه كه بودم.؛
>>> در نهانخانة جانم، گل یاد تو، درخشید
>>> باغ صد خاطره خندید،؛
>>> عطر صد خاطره پیچید:؛
>>> یادم آمد كه شبی باهم از آن كوچه گذشتیم
>>> پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم
>>> ساعتی بر لب آن جوی نشستیم.؛
>>> تو، همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت.؛
>>> من همه، محو تماشای نگاهت.؛
>>> آسمان صاف و شب آرام بخت خندان و زمان رام
>>> خوشه ی ماه فرو ریخته در آبشاخه‌ها
>>> دست برآورده به مهتاب
>>> شب و صحرا و گل و سنگ
>>> همه دل داده به آواز شباهنگ
>>> یادم آید، تو به من گفتی:؛
>>> از این عشق حذر كن!؛
>>> لحظه‌ای چند بر این آب نظر كن،؛
>>> آب، آیینة عشق گذران است،؛
>>> تو كه امروز نگاهت به نگاهی نگران است،؛
>>> باش فردا، كه دلت با دگران است!؛
>>> تا فراموش كنی، چندی از این شهر سفر كن!؛
>>> با تو گفتم:‌ حذر از عشق؟!
>>> ندانم!؛ سفر از پیش تو؟
>>> هرگز نتوانم،نتوانم!؛
>>> روز اول، كه دل من به تمنای تو پر زد،؛
>>> چون كبوتر، لب بام تو نشستم
>>> تو به من سنگ زدی، من نه رمیدم، نه گسستم،؛
>>> باز گفتم كه : تو صیادی و من آهوی دشتم
>>> تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم
>>> حذر از عشق ندانم، نتوانم!؛
>>> اشكی از شاخه فرو ریخت
>>> مرغ شب، ناله ی تلخی زد و بگریخت
>>> اشك در چشم تو لرزید،؛ماه بر عق تو خندید!؛
>>> یادم آید كه : دگر از تو جوابی نشنیدم
>>> پای در دامن اندوه كشیدم.؛
>>> نگسستم، نرمیدم.؛
>>> رفت در ظلمت غم، آن شب و شب‌های دگر هم،؛
>>> نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم،؛
>>> نه كنی دیگر از آن كوچه گذر هم
>>> بی تو، اما، به چه حالی من از آن كوچه گذشتم!؛