فقط اشک ریختم...آخه چرا؟؟؟

حلیمه سعیدی در مورد خبر شهادت فرزندش گفت‌: فردی خبر شهادت رضا را آورده بود شروع کرد به گریه کردن.
من به او گفتم که گریه نکند زیرا حضرت زینب(س) گفت: «شب‌ها گریه کنم و روزها بخندم مبادا دشمنان بر ما بخندند».
به گزارش فارس، برنامه «زنده باد زندگی» شب گذشته به کتاب «دختر شینا» اختصاص داشت. در کنار میهمانان برنامه و بحث و بررسی در مورد کتاب «دختر شینا»، گزارش تصویری از زندگی حلیمه سعیدی، بازیگر سینمایی مشهور شده در سال‌های اخیر، در یکی از روستاهای تاکستان در استان قزوین پخش شد.

در بخشی از این گزارش تصویری حلیمه سعیدی به فرزند شهید خود و خاطره شهادت وی اشاره کرد. حلیمه سعیدی در مورد شهادت فرزندش 17 ساله‌اش رضا لشگری گفت: قبل از اعزام به جبهه در همین شهر خودمان به اتوکشی و خیاطی مشغول بود. زمانی که به جبهه اعزام شد در گروه تخریب‌چی قرار داشت و مین خنثی می‌کرد.

وی در خصوص چگونگی شهادت پسرش گفت: آخرین باری که به خانه آمده بود به صورت یک وری نشسته بود و به پشتی لم داده بود و به نوار شهید صدوقی گوش می‌داد. من و پدرش قرار بود هفته آینده به مکه برویم. من به سمت رضا رفتم تا کاغذ سفرمان را به او نشان دهم. به رضا گفتم که من و پدرت قصد داریم به مکه برویم و تا وقتی که از مکه برگردیم تو در خانه بمان. بعد از بازگشت ما از مکه، من از رفتن تو به جبهه جلوگیری نمی‌کنم و تو می‌توانی بار دیگر به جبهه بروی.

اما حاجی من بارها شاهد بودم که با سرعت از کنار ما رد میشی اصلا مارو تحویل
نمی گیری حاجی، حاجی بخدا ما خیلی دل مان میاد. حاج همت این ها را که از امیر عقیلی شنید،

دستی به سر امیر کشید و خندید و گفت: اصل ماجرا این است که از کنار پاسگاه های شما که رد

می شوم، این دژبان های شما هر کدام چند ماه آموزش تخصصی می بینند که اگر یک ماشین از دژبانی

ارتشی ها رد شد، مشکوک بشوند؛ از دور بهش علامت میدهند، آرو آروم دست تکان میدهند، اگه طرف

سرعتش زیاد بشه، اول علامت خطر میدهند،بعد ایست میدهند، بعد تیر هوائی میزنند، آخر کار آگر

خواست بدون توجه دژبانی رد بشود. به لاستیک ماشین تیر میزنند. ولی این بسیجی های که تو میگی،

من یک کیلومتر مانده من بهشان مرتب چراغ میدم، سرعتم رو کم میکنم، هنوز بیست متر مانده پیاده

می شوم و یک دستی تکان میدهم

و دوباره می خندم و سوا می شوم و باز آرام از کنارشان رد می شوم.

آخر این بسیجی ها مشکوک بشوند.
اول رگبار می بندند.
تازه یادشان میاد که باید ایست بدهند.
یک خشاب و خالی می کنند، بابای صاحب بچه را در می آورند بعد چند تا تیر هوائی شلیک
می کنند و آخر که فاتحه طرف خوانده شد، داد می زنند ایست.
این را که حاجی گفت: بمب خنده بود که توی قرارگاه منفجر شد. حالا نخند کی بخند.....

یه غیر مسلمون با دیدن عکس شهید ایمان میاره
یکی مث من هم عکس شهید رو می بینه
اما عکس شهدا عمل میکنه ...
الهی العفو ...