Kuzey
ﺩﯾـﺪﻩ ﺍﯼ ﺷــﯿﺸــﻪ ﻫـﺎﯼ ﺍﺗـﻮﻣﺒــﯿﻞ ﺭﺍ ﻭﻗـﺘـﯽ ﺿﺮﺑــﻪ ﺍﯼ ﻣــﯽ ﺧـﻮﺭﻧـﺪ ﻭ ﻣـﯽ ﺷـﮑﻨـﻨـﺪ !؟
ﺩﯾــﺪﻩ ﺍﯼ ﺷـﯿﺸــﻪ ﺧــﺮﺩ ﻣــﯽ ﺷــﻮﺩ
ﻭﻟــﯽ ﺍﺯ ﻫــﻢ ﻧﻤــﯽ ﭘﺎﺷــﺪ !؟
ﺍﯾـــﻦ ﺭﻭﺯﻫـــﺎ ﻫﻤـــﺎﻥ ﺷــﯿﺸــﻪ ﺍﻡ ؛
ﺧــﺮﺩ ﻭ ﺗــﮑـﻪ ﺗــﮑــﻪ ،
ﺍﺯ ﻫــﻢ ﻧـﻤـــﯽ ﭘــﺎﺷـﻢ ﻭﻟـــﯽ ﺷــﮑـﺴﺘـــﻪ ﺍﻡ . . .
Kuzey
پشت این چشم ها ابرها درگیرند و من کنار خنده هایت می مانم در این دقایق دلتنگی
Kuzey
این روزها بُرد با کسی ست که بی رحم باشد از دلتــــ که مایه بگذاری ســوخـــــته ای . . .
Kuzey
ایـن گلــویـم را هـر از گــاهــی بــایـد .. بتــراشمـ تــا بـرای دلتنگـی هــایــ تــازه جــا بــاز شـود .. دلتنگــی هــایـی کــه مـی تــواننـد آدمـ را خفــه کننــد
Kuzey
قـول داده اَمـ... گاهـــﮯ... هَر اَز گاهـــﮯ... فانـــوس یادَتـــ را... میـاטּ ایـטּ کوچـﮧ ها بـﮯ چراغ و بـﮯ چلچلـﮧ، روشَـטּ کنَمـ خیالـتــ راحـَتـــ! مَـטּ هَماטּ منـــَــم؛ هَنوز هَمــ دَر این شَبهاے بـﮯ خوابــ و بـﮯ خاطـــِره میاטּ این کوچـﮧهاے تاریکــ پَرسـﮧ میزَنـَمــ اَما بـﮧ هیچ سِتاره*ے دیگـَرے سَلامـ نَخواهــَـمـ کَرد...
Kuzey
گونه هاي تر من ،دست پر ازمهر كسي را حس كرد،سر من نازو نوازش ها ديد يك نفر نام مرا زيبا برد و به اندازه قلبم دل او نيز تپيد، شب سرديست و من با دل سرد،به خودم ميگويم خبري نيست بخواب، باز هم خواب محبت ديدي
Kuzey
روُِزی هِزار بـ ــار … بـ ـایَد بَــ رای دُوستانَــم توضـ ـیح بِِدََهَم ، کــ ـه دَر دُنیای بیرون اَز مَتن هایــم پــ ــای هیچ عِشقی وَسط نیســ ـت بـ ـاوَر کهـ نِمی کنند … جــ ــآنِ تُــ ♥ ــو را قَسم مــ ـی خُورم !
Kuzey
باید وقتی حرف میزنی بیشتر دقت کنم ! بازی با چشمهایت را خوب بلد بودی حالا بازی با کلمات را هم خوب یاد گرفتی ! بیچاره دل من که در این بازی بازنده است . .
Kuzey
گــاهے خــیـــال مــے کــنــم خــدا روےِ لــحــظـﮧهـــایــش قـــیــمـت گــذاشــتـــﮧ اســت ... خــیــلــے از شــبهــا ارزانــےِ خـــودش ! امـــآ... یــک شـبهـایــے هـســت کــﮧ بــراے مــטּ زیــادے گــراטּ تــمــام مـے شـود!
Kuzey
به جای آنکه عاشقانه انتخاب کنیم و بعد عاقلانه زندگی کنیم عاقلانه انتخاب کنیم و عاشقانه زندگی کنیم . . .
Kuzey
گــــآهـ ـے…! هَــــنوز گـ ـآهــــے…! مَــــرآ بـ ـه جــــآن تـ ـو قَـــــسَم مـ ـے دَهَـــــند…! ببـــــین تَـــــنهـ ـآ مَـــن نیســـتَم کــــ ه رَفتَــــــنَت رآ بــآوَر نمـــــــے کُـــنَم…!
Kuzey
بـعـضـے وقـت هـا سُکـ♥ــوُت مـیِـکُـنـے ... چـُوלּ آنـقَـدر رَنـجـیـده اے کِـہ نِـمـے خـوآهـے حـَرفـے بِـزَنـے بـَـعـضـے وَقـت هـا سُکـــوُت مـیـکُـنـے ... چُــــوלּ واقـِـعـَا حـَرفـے واســِـه گُـفـتَـלּ نَــدارے گـآه سُـکــوُت یــہ اِعــتِراضِـــہ گـــآهــے هـَــمــ بـِـہ اِنــتـِـظـــآر اَمـا بـیـشـتَـر سُکـُوت واسـہ ایـنـہ کِـہ ... هـیـچ کَلَمِــہ اے نِـمـے تـوُنـِـہ غَـمے رُو کِـہ تُـو دَر وُجـودت دآرے تــُـوصـیـف کـُـنـِــہ .
Kuzey
هرگز تمامت را برای کسی رو نکن
بگذار کمی دست نیافتنی باشی
آدمها تمامت که کنند، “رهـــــایت” می کنند . . .
Kuzey
منتظرم خدایا... خط پایانت کو؟؟؟ آیا جهنمت همین جایی که هستیم نیست؟؟؟ من آتشت رابه نامردی ها...وخیانت ها...ترجیح میدهم!!! شاید اگر ایوب هم در عصر ما بود صبرش لبریز میشد...!!!!!!
Kuzey
دωــتانم شـاید، امـا . . دلـَم نمے رود بـہ نوشتن. ایـن ڪــلمات بـہ هم دوختـہ شده ڪــجا(!) احـωـــاωــات من ڪــجا(!) این بار، . . نخـوانده مـرا بفهم(!)