سروش(نگهبان خاندان)
مائیم و می و مطرب و این کنج خراب جان و دل و جام و جامه در رهن شراب فارق ز امید رحمت و بیم عذاب آسوده ز خاک و باد و از آتش و آب
سروش(نگهبان خاندان)
سلامتی رفیــق واقعی و رفاقت بی ریا که تو این دوره یه رویاست... اگه رفاقت دیدین یادی از من بکنید... هر کی رو دیدم نا رفیق بود.. به سلامتی همدردهــــا
سروش(نگهبان خاندان)
به كوری چشم تو هم كه باشد حالم خوب ِ خوب است اصلا هم دلم برایت تنگ نشده حتی به تو فكر هم نمی*كنم باران هم تو را دیگر به یاد من نمی*آورد مثل همین حالا كه می*بارد... لابد حالا داری زیر باران قدم می*زنی . . اما... چترت را فراموش نكن ! لباس گرم را هم......
سروش(نگهبان خاندان)
باز هم شب شد و تنهایی و دیدار سکوت
خیمه زد کنج دلم سایه ی دوار سکوت
روبرو عکس تو در قاب نگاهم پیداست
اشک در دیده و دل خسته ز تکرار سکوت
لحظه ی رفتن تو لحظه تنهایی من
لحظه ها باز غریبانه گرفتار سکوت
حرفهای دل ما گرچه صمیمانه نوشت
شاعری غمزده بر سایه ی دیوار سکوت…..
سروش(نگهبان خاندان)
زندگی باید کرد ! گاه با یک گل سرخ گاه با یک دل تنگ ... گاه با سوسوی امیدی کمرنگ زندگی باید کرد ! گاه با غزلی از احساس گاه با خوشه ای از عطر گل یاس زندگی باید کرد ! گاه با ناب ترین شعر زمان گاه با ساده ترین قصه یک انسان زندگی باید کرد ! گاه با سایه ابری سرگردان گاه با هاله ای از سوز پنهان گاه باید روئید از پس آن باران گاه باید خندید بر غمی بی پایان لحظه هایت بی غم ............ روزگارت آرام ........
سروش(نگهبان خاندان)
مستی صد شرف داره به پستی به سلامتی اونایی که مستن اما پست نیستن..
سروش(نگهبان خاندان)
با هرکس به اندازه شعورش برخورد کن ... نه به اندازه شعورت !!!
سروش(نگهبان خاندان)
ساکت که می مانی ...می گذارند به حســـاب جواب نداشتنت!عمرا بفهمند داری جان می کنی تا حرمت هـا را نگه داری ...
سروش(نگهبان خاندان)
خبرم کن از ندای آن دل شیدای خود در یک شبی دیوانه را تا کنم شور و نوا ره در بیابان دلت با سر کنم بیش میدانم چه باشد راز چشمان سیاه در شب مستی کنم ترک دل ویرانه را باز میگردم به شهر دل هوا خواه نگاهت می شوم باده در دستم بگیرد پیر این میخانه را.
سروش(نگهبان خاندان)
بیچاره شیطان در کره خاکی بدنام شده است ؛ زیرا شیطان جز خود ما هیچ کس نیست.
ما برای اینکه خودمان را در حضور خود تبرئه کنیم، تمام کینه ها، حسدها ،دشمنی ها و بی رحمی ها را در وجود موهومی به نام شیطان جا داده ایم.
سروش(نگهبان خاندان)
هرشب کنار پنجره می نشینم وآرزوی دیدنش رادرسر می پرورم خسته از صدای کوچ پرستوها ، عاشقانه صدایش میکنم می خواهم کوله بار خستگی هایم را همراه با التماسهای درونم برایش هدیه کنم میخواهم ، میخواهم بخواهی درونم را با عشق او بخوانم و به او بگویم که : چقدر دوستت دارم ...
سروش(نگهبان خاندان)
راحت بگم ......... رفت ولی نه از خاطر من !!!
سروش(نگهبان خاندان)
شاه با سرباز فرقی نمی کنه..چشمایت حریف نداره..استاد بزرگ دلرنج..
بازدید
این ارسال را بازنشر کرده است.
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
2 
