سروش(نگهبان خاندان)
خدا لعنت کند بر واژه ها حتی خداحافظ ! که یعنی آتشی افتاده در من با خداحافظ ! سکوت افتاده مثل رعشه ای بر استخوانهایم شبیه موج سرد ساحل دریا خداحافظ
سروش(نگهبان خاندان)
توخودگفتی که اینجا نمی ایی متنهایم را نمیخوانی... حرف نگفته بسیار دارم انگارلبریزم... ازعشق ازعاشقی... ازهمه ی ان حرفهایی که جرات گفتش به خودت راندارم... ازبی توماندنها خسته ام مرا توان دوری تورا نیست... نه نه انگار لبریز تو شده ام... می ایی حرف میزنی ...عاشق تر که میشوم میروی کاش میدانستی ...کاش... راستی زمین چه بخیل است... جانمیدهد مرا در خود... ارام نمیگیرم نه اینجا نه انجا... تو بگو کی وکجا قرار میابم؟ فقط میخواهم ارام سربرشانه ات کمی بخوابم...
سروش(نگهبان خاندان)
باران که میبارد...
باید آغوشی باشد...
پنجرهی نیمه بازی...
موسیقی باران...
بوی خاک...
... سرمای هوا...
گرهی کور دستها و پاها...
گرمای عریان عاشقی...
صدای تپش قلبها...
خواب هشیار عصرانه...
باران که میبارد...
باید کسی باشد....
سروش(نگهبان خاندان)
توسط موبایل
به هنگام نکوهش هنگامه باران ، به بهره اش نیز بیاندیش
سروش(نگهبان خاندان)
توسط موبایل
در حسرت موجم ، باران کفافم نیست درمان درد من ، باران ِ نم نم نیست
سروش(نگهبان خاندان)
توسط موبایل
بر سرم چتر گرفت؛ به تماشا ایستادند: باران و رهگذران
سروش(نگهبان خاندان)
توسط موبایل
میدونی چرا بارون از پشت شیشه قشنگ تره چون بدون اینکه خیس بشی احساسش میکنی مثل دیدن گریه کسی که خیلی دوستش داری ، همینطوره مگه نه
سروش(نگهبان خاندان)
توسط موبایل
تو مثل لحظه ای هستی که باران تازه می گیرد و من مرغی که از عشقت فقط بی تاب و حیرانم تو می ایی و من گل می دهم در سایه چشمت و بعد از تو منم با غصه های قلب سوزانم
سروش(نگهبان خاندان)
توسط موبایل
پنجره ی باران خورده ات را باز کن چند سطر پس از باران چشمهایم را ببین که هوایت دیوانه شان کرده دلم برایت تنگ است
سروش(نگهبان خاندان)
توسط موبایل
باران که می بارد تمام کوچه های شهر پر از فریاد من است که می گویم: من تنها نیستم , تنها منتظرم
سروش(نگهبان خاندان)
اینقدر کــه برای “خـــر” کردن من سـعي کـردي بـراي خـودتـــــ وقتــــ میگذاشتي حتمــا “آدمــــــ” میشدي
سروش(نگهبان خاندان)
توسط موبایل
ای ابر بهــــــارانم بر ما بفشان آبی وی نوگل بستانم تاکی تومگر خوابی؟ برخیز وبه نورخودعالم همه روشن کن ابروی کمان کرده گیسوی بده تابی درشان توکی باشد درپرده به سربردن ازپرده برون شوچون مفتاح دوصد بابی خورشید برون ناید تا ماه رخت باشد حقاکه توای جانا مهتاب جهان تابی تا بوی می نابم درسربود ای ساقی آیین جهان داری بیرون ز سرم یابی درهجرتوگریانم هرشام و سحرگاهان برکام دل عبدی چونانکه می نابی
سروش(نگهبان خاندان)
توسط موبایل
نــــوگلــــم باز کــــه ریـــزم جــان خوددرپای تو دل کنم پاک از غم دنیا و از غــــــمهای تو گفته بودی وصل من آسان نصیبت می شود ای دریغـــا کی ببینم آن رخ زیـــــبای تو
سروش(نگهبان خاندان)
توسط موبایل
امــــشب زدرد هجران بگذار تا بگریم تاصبــــح چون غـریبان بگذار تا بگریم پاییز گشـــت و آمد تنهایی و غریبی گردیده ام پریشـــان بگذار تا بگریم آلاله وشقایق پرپربه خون نشستند در مـــاتم شهــــیدان بگذار تا بگریم گلهای عشق خشکید چون چشمه ای نجوشید چـــون ابر در بـــهــاران بگذار تا بگریم مهـــر و وفـــا ندیدم از یـــار نـــازنینم از جـــــور بـــی وفـــایان بگذار تا بگریم عبــدی فــراق جانان بیمار کرده مارا یکدم بـــرای درمـــــان بگذار تا بگریم
سروش(نگهبان خاندان)
بعضی از خاطرات آدم مثل یه تیغ کند میمونه که رو رگت میکشی!نمیبره اما تا میتونه زخمیت میکنه.
بازدید
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
2 
