سروش(نگهبان خاندان)
توسط موبایل
از “ماندن” که چیزی نمیدانی لااقل درست ” رفتن” را یاد بگیر . . .
سروش(نگهبان خاندان)
توسط موبایل
انصـــافــــــــ نیـستـــــــــ کــه دنیــا آنقـدر کوچکـــــ باشــد کــه آدم هــای تکـراری را روزی صـد بـار ببینــی و آنقـدر بزرگـــــــ باشــد کــه نتـوانـی آن کسـی را کـه دلتـــــ میـخواهــد، حتــی یکــــ بـار ببینــــی
سروش(نگهبان خاندان)
توسط موبایل
یه صفحه سفید، به همراه یک قلمــ این بار حرف ، حرف نگفته ستــ یک حرف تازهــ نه از تو هی فکر می کنمــ هی با قلم به کاغذ جلو رو میکوبمــ اما دیگر تمام صفحه ها معتاد نام تو هستنـــ انگار این قلم جز با حضور نام تو فرمان نمی برد در تمام صفحه های دفتر خاطراتمـــ در گوشه های خالی قلبم در لحظه های تلخ سکوتم و فکر هامـــ چیزی به جز تو نیست که تکرار می شود . . مثل درخت در دل من ریشه کرده ایــ
سروش(نگهبان خاندان)
توسط موبایل
من ازمردن نمی ترسم،هراس از زندگی دارم که هر روزش مثه دیروز،از این تکرار بیزارم من از مردن نمی ترسم،که هر چی باشه یکباره هراس از زندگی دارم،که دردش پر ز تکراره اگه زندگی همینه،آره من عاشق مرگم می خوام از شاخه بیفته،دونه آخر برگم زندگی مثه یه داسه،آدما مثل درختن ظریفاشون زود میمیرن،دیرتراونا که سختن...
سروش(نگهبان خاندان)
همیشه میخواستم بگم که: دوستی را باید از کویر آموخت که به عشق خورشید از دریا بودن گذشت....
سروش(نگهبان خاندان)
بی تو بودن را معنا می کنم با تنهایی و آسمان گرفته آسمان پر باران چشم هایم بی تو بودن را معنا می کنم با شمع , با سوزش ناگریز شمعی بی پروانه بی تو بودن را چگونه میتوان تفسیر کرد وقتی که بی تو بودن خیلی دشوار است ؟
سروش(نگهبان خاندان)
حافظ هنوز اصرار دارد ، خبر خوشی در راه است! تو کجای دنیای منی که هر چه می آیی نمی رسی . . . ؟
سروش(نگهبان خاندان)
و چه لذتي است در تنهايي باور نداري؟ از خدا بپرس...
سروش(نگهبان خاندان)
آهای تو که این همه دوری از من این روزا در حال عبوری از من ...
سروش(نگهبان خاندان)
اگر می خواهی در زندگی ات معجزه ای رخ بدهد حداقل عصایت را بینداز.
سروش(نگهبان خاندان)
توسط موبایل
ز من گریزان شو کویرم من ، بیابانم طوفانِ شن می ریزد از صحرایِ دستانم برگرد! ضایع می کنی در من طلوعت را خورشیدکم، من آسمانی رو به پایانم! در خاطراتم سالها یک مرد می سوزد این سالها می سوزم و خاموش می مانم از عشق چیزی را که می دانم ، نمی بینم از زندگی آن را که می بینم ، نمی دانم! درمانده ام که چشمهایم را بگیرم یا - با دستهایم رویِ دنیا را بپوشانم بیهوده می کوشی که برگردانی ام با عشق تو نوش دارویی و من مرگ است درمانم
سروش(نگهبان خاندان)
آدم ها کنارت هستند.تا کی؟تا وقتی به تو احتیاج دارند. از پیشت میروند یک روز.کدام روز؟وقتی کسی جایت آمد. دوستت دارند.تا چه موقع؟تا موقعی که کسی دیگر را برای دوست داشتن پیدا کنند. میگویند عاشقت هستند.برای همیشه نه...فقط تا وقتی که نوبت بازی با تو تمام شود. و این است بازی با هم بودن...
سروش(نگهبان خاندان)
این روزها جای خالی ” تـو ” را با عروسکی پر می کنم همانند توست مرا ” دوست ندارد ” احساس ندارد ! اما هر چه هست ” دل شـکـســتـن ” بلد نیست
سروش(نگهبان خاندان)
دلم گرفته از آدمائی که میگن دوستت دارم، اما معنی دوست داشتن و نمیدونن ... از آدمائی که میخوان مال اونا باشی، اما خودشون مال تو نیستن ... از اونائی که زیر بارون برات میمیرن، اما وقتی که افتاب شه همه چیز یادشون میره ...
سروش(نگهبان خاندان)
من ایستاده بغض میکنم وقتی چشم در چشم من... برای غرورم فاتحه میخوانی
بازدید
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
3 
