تو که می روی
دیگر پریشانی این زلف ها برای چیست
بس کن و موهایت را بباف
اینجا شاعری از فرط بی واژه گی
به خاک افتاده است ..


حمید قره داغی

در سپیده دم
درپشت تمام تاول های ِ زمین
در دورترین نقطه مکان
آنگاه که خورشید فریاد زد
به تمام مردان سرزمینم خواهم گفت که
مردانگی تان را از بیخ جدا کنید
تا وقتی که برای زنی
آغوشی را فریاد زدید
فاحشه خوانده نشوید
ما مرد ها محکومیم
محکوم به هوس بازی
ولی هیچ زنی نفهمید که در بی قراری هایمان
مدام هوس بودن زنی را می کنیم
.
.
.
هیچ گاه نخواهند فهمید

"حمید قره داغی"

Photo By Keith Carter

دامن هایی که مرا به اوج ِ حقارت کشاند

فکرِ خوبیه ..
هیــس

بــــــــــــــــاز هم معــــــرکه با اجــــــــازَت بازنشـــــــر ..