دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

باید برای لبهایت فکری کرد
دوره گردی به دیدنت می آید
که درون مشت بسته اش
اندوهی را پنهان کرده ؛
تاجری که چشم به لبهایت دوخته،
همچون دزدها ، که به کالایی گرانبها ؛
جهانگردی پرسان پرسان
که تنها نام کوچکت را می دانسته
و مردی که بی اختیار
می ایستد ، نگاه می کند ، می رود
رفته است ، اما
باز می گردد.

لب هایت را بیشتر بخندان
دوره گردها غمگینند
تاجران مردد
و جهانگردان آشفته
کمی بیشتر
مردی که بی اختیار
می ایستد، نگاه می کند ، می رود
رفته است
و شاید دیگر باز نگردد ... !

علی بابا بخدا ما کلیدو دست نزدیم!

و امامزاده های شهر، با دو الف برافراشته از دو سوی گنبدها ما را که کوتاهیم به آفتاب نبردند
و اویــن با الفی به شکل برج های نگهبانی ما را که در بندیم آزاد نکرد
و اره ها با الف های دندانه دارشان تنها درخت هامان را انداختنــــــد...

آزادی اما الف داشت


دیدم آریایی ها از سمت سیبری که می آمدند الف داشتند

برگشتم چندسال رابه عقب]
برگشتم چندسال رابه عقب
[ برگشتم چندسال رابه عقب برگشته باشم خوب است؟…


بی وضو داشتیم از خشکی های آنور آب می آمدیم فلات،
با اسب وُ ارابه وُ الف های بسیارمان
بعدها دختر چوپانی بودم که گوسفندها را می برد چـَــــرا
و یادش داده بودند که «علف» با «الف» نسبتی دور دارد ... !

شکسپیر گفت

I always feel happy, you know why?
من همیشه خوشحالم، می دانید چرا؟

... Because I don't expect anything from anyone,
برای اینکه از هیچکس برای چیزی انتظاری ندارم،

Expectations always hurt .. Life is short .. So love your life ..
انتظارات همیشه صدمه زننده هستند .. زندگی کوتاه است .. پس به زندگی ات
عشق بورز ..

Befor you speak » Listen
قبل از اینکه صحبت کنی » گوش کن

Befor you hurt » Feel
قبل از اینکه صدمه بزنی » احساس کن

Befor you hate » Love
قبل از تنفر » عشق بورز

That's Life … Feel it, Live it & Enjoy it.
زندگی این است ... احساسش کن، زندگی کن و لذت ببر