دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

دیگر به من نمی‌آید که بر منی با من بیاید

وقتی سِمَت نداری

یعنی که سمت نداری

برو به سمتِ برو که رفتم نرو که می‌مانی

که ازهرکجا نرفتم آنجا ماندم

به هرجایی رسیدم آنجا بودم

قدم‌های در قدیم رفته‌ی بسیار زده‌ام

شده‌ام از حال رفته و فردا دارم

برو به این و برو به آن و همین همان را به حالِ خود بگذار

که بینِ من و تو را بینِ من و تو پُر می‌کند فقط!

تو اهلِ مستقیمی

و من که بینِ من لو رفت

درمبدأ و مقصد ولو

از خیابان نمی‌توانی جلو بزنی

بزن به چاک و تیک تاکِ تازه‌ای پیدا کن

که درهای پیشِ رو

در دردهای دیگری پیش می‌رود

دیگر قرار ندارد

سمتِ فرار ندارد در رو!

برو به سمتِ برو که رفتی

نرو که می‌مانم

که از به سمتِ دو دست ... دو
دوست

و تو با بی
من

ایستاده می‌رانم

همیشه بی آنکه بخواهم برده شدم

به جایی که از آن آورده شدم

دنبالِ تو خیلی در سطرهایی که ننوشتم گشتم

هنوز می‌نویسم

چون متاسفم

کسی که باید

اگربیاید

دیگر نمی‌آید

دیگر از سفر نمی‌مانم

همیشه در سفر می‌مانم

در آسمان ردّم اگر دیدی کافی ست

برقش اضافی‌ست

ابری که با عصا می‌رود عموی من است

دریا بلند و

آبی عمودی‌ست

جراحان در قدیم لباس سفید می‌‌پوشیدند که رنگ پاکی است. اما بر اساس مقاله‌ای که در یکی از شماره‌های نشریه Today’s Surgical Nurse در سال 1898،در اوائل قرن بیستم یک دکتر مشهور رنگ لباسش را به سبز تغییر داد، چرا که تصور می‌کرد این رنگ برای چشمان جراحراحت‌تر است. گرچه مشکل است که این نظر را تایید کرد که لباس‌های سبز به این دلیل رایج شده‌‌اند، اما رنگ سبز ممکن است به خصوص از این لحاظ مناسب باشد که به دکترها کمک می‌کند در اتاق عمل بهتر ببینند، زیرا رنگ متضاد یا مکمل رنگقرمز به حساب می‌آید.

رنگ سبز به دو دلیل به دید بهتر پزشکان کمک می‌کند.

اول اینکه نگاه کردن به رنگ آبی یا سبز می تواند دید دکتر از اشیای قرمز از جمله احشای خون‌آلود را تقویت کند. مغز رنگ‌ها را نسبت به یکدیگر تفسیر می‌کند. اگر جراح به چیزی خیره شود، که به رنگ قرمز یا صورتی باشد، حساسیتش را نسبت به آنها از دست می‌دهد. در واقع پیام‌های مربوط به رنگ قرمز در مغز محو می‌شود، که می‌‌تواند باعث شود پزشک تفاوت‌های ظریف رنگ‌ اجزای بدن را به درستی نبیند. نگاه کردن گاه به گاه به چیزی سبزرنگ می‌تواند چشم‌ها را به تغییرات در رنگ قرمز حساس‌تر کند.

دوم اینکه چنین تمرکز شدید و مداومی بر روی رنگ‌های قرمز ممکن است باعث توهمات بینایی سبزرنگ روی سطوح سفیدرنگ شود که حواس جراح را پرت می‌کند. این شبح‌های سبزرنگ در صورتی که نگاه جراح از بافت‌های قرمز بدن به چیزی سفید رنگ مانند پارچه‌های تخت یا لباس سفید متخصص بیهوشی بیفتد، ممکن است ظاهر شوند.

یک شبح سبزرنگ از احشای قرمز بیمار ممکن است روی پس‌زمینه سفید ظاهر شود. جراح به هر جا که نگاه کند، این تصویر پریشان‌کننده مانند نقاط نورانی شناوری که پس از فلاش زدن دوربین جلوی چشمان شما ظاهر می‌شود، دید او را دنبال می‌کند.after effect illusion این پدیده به این علت رخ می‌دهد که نور سفید حاوی همه رنگ‌های رنگین‌کمان از جمله سبز و قرمز است.

اما از آنجایی که همانطور که در بالا گفته شد، دید جراح حساسیتش را به رنگ قرمز از دست داده است، بنابراین مغز پیام‌های دریافتی را به رنگ سبز تفسیر می‌کند. اما اگر دکتر به پارچه‌های سبز یا آبی به جای سفید نگاه کند، این اشباح سبزرنگ با رنگ سبز مخلوط می‌شوند، و حواس او را پرت نمی‌کنند. بنابراین به نظر می‌رسد که رنگ سبز برای دکترها بهترین رنگ باشد.

به هرحال در همه ویندوزها وجود دارد ... احتمالا دراثر تنظیمات شخصی سازی مخفی است ... !

مجری می پرسد:" آن چیست که نارنجی است و خوراک خرگوش است و چهار تا چرخ دارد!؟"

شرکت کننده در مسابقه می گوید: " می خواهم بگویم هویج است، اما این چهار چرخ فکرم را بد جوری مشغول کرده است! "

مجری می گوید: " جواب همان هویج است و چهار چرخ نکته انحرافی است! "

در ماجرای اختلاس، همه چیز به نفع هویج است و رد پای هویج در همه جا دیده می شود، اما این چهار چرخ خاوری ذهن همه را به خود مشغول کرده است، دوستان لختی درنگ کنید و به خاوری نیاندیشید، رد پای هویج را پیدا خواهید کرد!

اگر بنا باشد متهم ردیف آخر را پیدا کنید، به خاوری می رسید، بروید سراغ مقام عالیرتبه ای که آمرانه به خاوری دستور می دهد این رقم نجومی را سه سال استمهال نماید، آن هم با نرخ 4 درصد! - اختلاف نرخ سود ظرف سه سال قریب 15.000.000.000.000ریال می شود - و نیم ساعت بعد تماس می گیرد که کار انجام شد یا نه؟! و خاوری می گوید: " ظرف نیم ساعت چگونه می توانم هیئت مدیره را تشکیل داده و مصوبه بگیرم؟! خاوری یک فرمانبر ساده بوده و بس! باید به دنبال کسی بود که می خواسته است ظرف نیم ساعت 15.000.000.000.000 ریال به جیب کسی بریزد!

فقط باید گفت:" چهار چرخ خاوری را رها کنید، این نکته انحرافی است، پاسخ همان هویج است! "

1390/7/11 مهدی خزعلی

استاد: وقتی بزرگ شوی چه میکنی ؟
شاگرد: عروسی
استاد: نخیر منظورم اینست که چكاره میشوی ؟
شاگرد: داماد
استاد: منظورم اینست وقتی بزرگ شوی چه میکنی ؟
شاگرد: زن ميگيرم
استاد: احمق ، وقتی بزرگ شوی برای پدر و مادرت چه میکنی ؟
شاگرد: عروس ميارم
استاد: لعنتی ، پدر و مادرت در آینده از تو چی میخواهد ؟
شاگرد : نوه ... !

مراحل این کار:

۱-خرید یک سیم کارت اعتباری

شما یک سیم کارت اعتباری جدید می خرید و کد زیر رو در آن وارد می کنید.(این روش را هم برای سیم کارتهای دائمی و هم برای سیم کارتهای اعتباری می توانید بکار ببرید.)

۲-وارد کردن کد زیر:

از سیم کارت خریداری شده،کد زیر را وارد می کنیم:

ستاره ۱۴۰ ستاره ۳ ستاره ۲ ستاره۳ ستاره ۱ ستاره کیت سیم قبلی ستاره پوک سیم قبلی مربع

کنسل کردن این عمل برای سیم کارت دائمی:

ستاره ۱۳۰ ستاره ۳ ستاره ۲ ستاره۳ ستاره ۲ ستاره پوک سیم قبلی مربع

کنسل کردن این عمل برای سیم کارت اعتباری:

ستاره ۱۴۰ ستاره ۳ ستاره ۲ ستاره۳ ستاره ۲ ستاره پوک سیم قبلی مربع

بعد از وارد کردن کد بالا،اگر از این عمل پشیمان شدید به هر علتی،فقط تا ۶ ساعت وقت دارید جلوی این عمل را بگیرید.

بعد از اینکه سیم کارت جدید را خرید خریدید،تا ۲۴ ساعت شماره شما همان شماره جدید باقی می ماند و بعد از ۲۴ ساعت،شماره قبلی شما روی این خط فعال می شود و شماره سیم کارت اعتباری جدیدی که خریدید از بین می رود.

وقتی کدی را که در شماره دو نوشتم یک SmS به خط شما می رود که به فرض اگر دست کسی باشد و Puk سیم کارت شما را داشته باشد،می تواند جلوی این عمل را بگیرد.

آیا به صرفه است که من ۷۰۰۰ تومان پول سیم کارت بدهم و این کار رو انجام بدم؟

بله به صرفه است،بعد از اینکه مراحل بالا را انجام دادید ۴۷۱۷+۱۱۰۰ تومان به حساب شما اضافه می شود

اگر در یکی از طرح های تشویقی باشم و این عمل را انجام بدهم،تکلیف طرح من چه می شود؟

اگر سیم کارت دائمی داشته باشید که طرح بصورت روزشمار حساب می شود و به پایه ثانیه ای باز می گردید.

اگر سیم کارت اعتباری داشته باشید،مجددا به طرح وارد می شوید .

منبع :
wWw.MobileSky.iR

ابوالحسن شهید بن حسین جهودانکی بلخی، معروف به شهید بلخی، از سرایندگان عالیمقدار و شاعران نامی اواخر سده سوم و اوایل سده چهارم بوده است.

امروزه از اشعار وی بیش از صد بیت باقی نمانده است.

درسته..یادمه...

من از هجوم وحشي ديوار خسته‌ام
از سرفه‌هاي چرکي سيگار خسته‌ام
ديگر دلم هم براي تو پر نمي‌زند
از آن نگاه رذل طمعه‌دار خسته‌ام
اشعار من محلل بحران کوچه نيست
زين کرکسان لاشه به منقار خسته‌ام
از بس چريده‌ام به ولع در کتاب‌ها
از ديدن حضور علفزار خسته‌ام
چيزي مرا به قسمت بودن نمي‌برد
از واژه دو وجهه‌اي تکرار خسته‌ام
از قصه‌هايي گرم و نفس‌هاي سرد شب
از درس و بحث خفته در اشعار خسته‌ام
هر گوشه از اطاق بهشتي‌ست بي‌نظير
از ازدحام آدم و آزار خسته‌ام
اينک زمان دفن زمين در هراس توست
از دست‌هاي بي‌حس و بي‌کار خسته‌ام
از راز دکمه‌‌هاي مسلط به عصر خون
از اين همه شواهد و انکار خسته‌ام
قصد اقامتي ابدي دارد اين غروب
از شهر بي‌طلوع تبهکار خسته‌ام
من در رکاب مرگ به آغاز مي‌روم
از اين چرنديات پر آزار خسته‌ام
من بي‌رمق‌ترين نفس اين حوالي‌ام
از بودن مکرر بر دار خسته‌ام
من با عبور ثانيه‌ها خرد مي‌شوم
از حمل اين جنازه‌ي هوشيار خسته‌ام


انديشه فولادوند

گلچهره مپرس آن نغمه سرا از تو چرا جدا شد
گلچهره مپرس پروانه ي تو بي تو کجا رها شد
مپرس
مپرس


مرنجان دلــت را
رها کن غمت را رها کن
مخور غم مخور غم نـــگارا


گلچهره مپرس آن نغمه سرا از تو چرا جدا شد...
مپرس
مپرس


فريدون مشيري