دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

آواتار ِ جدید مبـارک علی بابا ِ مهربون

گر چشمِ دل بر آن مهِ آیینه رو کنی
سیر جهان در آینه ی روی او کنی

خاک سیه مباش که کس برنگیردت
آیینه شو که خدمت آن ماهرو کنی!


جانِ تو جلوه گاه آن گَهی شود
کایینه اش به اشکِ صفا شست و شو کنی

خواب و خیال من همه با یاد روی توست
تا کی به من چو دولت بیدار رو کنی !

درمان درد عشق صبوری بود ولی
با من چرا حکایت سنگ و سبو کنی ؟

خون می چکد ز ناله ی بلبل درین چمن
فریاد از تو گل، که به هر خار خو کنی

دل بسته ام به باد، به بوی شبی که زلف
بگشایی و مشام مرا مشکبو کنی

اینجاست یار , گم شده گِرد جهان مگرد
خود را بجوی سایه , اگر جست و جو کنی

سایه

نشست رسانه‌ای آلبوم «رخصت» که شامل برخی قطعات منتشر نشده از «ناصر عبداللهی» است، روز شنبه ۱۸ شهریور ساعت ۱۱ صبح در تالار وحدت برگزار می‌شود.


در این نشست «مهدی عندلیبی» (آهنگساز برخی از قطعات)، «مهدی شمس» (تهیه کننده آلبوم) و «کیارش حسن‌زاده» (مدیر موسسه آوای مهر میهن) به سوالات خبرنگاران پاسخ خواهند داد.

قرار بود در این برنامه «نوید عبداللهی» فرزند ناصر عبداللهی نیز حضور داشته باشد که به نوید عبداللهی به دلیل شکستگی پا از حضور در این برنامه عذر خواهی نمود.

این آلبوم به گفته صاحب امتیاز اثر در روز دوشنبه ۲۰ شهریور ماه به صورت گسترده در تهران و شهرستان توزیع خواهد شد.


منبع : اختصاصی سایت موسیقی ما

سلام ...اواتار جدید به تبریک .....شعری که خوش نویسی شده خیلی خیلی زیبایت ..از تک بیتی های محبوب منه ..