دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

شما هم

شیخ امیر‌قلعه‌نویی از شیوخ فرقه‌ی زاغه‌نشینان وی را گفتی"این عادل رو چه به فوتبال؟ ، باس بره پینگ‌پنگ بازی‌کنه" «ترجمه:اگر خواستی پینگ‌پنگ بازی کنی،حتماً روی منم حساب کن» از شیخ همی سؤال بکردند:«گزارشگر کیست؟».بگفت گزارشگر آن است که چهل شرط داشته باشد.بگفتند: «آن شروط چیست؟» شیخنا بگفت«اهل رزم باشد ؛ وَ دیگر هیچ» !
از شیخ کلمات عالی نقل است:«چه توپ‌خراب‌کنیه این بازیکن! ، ترجمه: یکی اینو با اُردنگی بندازه بیرون» «خداحافظ جام جهانی و خداحافظ برانکو ایوانکویژ،ترجمه:کلاً و رسماً و شرعاً و عقلاً خداحافظ جام‌جهانی» «من با علی دایی هم‌دانشکده بودیم و در دانشگاه شریف درس خوانده‌ایم،ترجمه:ما خیلی خفنیم»
از شیخ کرامات زیادی نقل شده،اول آن‌که همیشه نیشش تا بناگوش باز بود و دندان‌های کرسی وی نیز هویدا بودی، دوم آن‌که هر بحث و مذاکره که کردی،تا به جنگ و کشت و کشتار نرسیدی ول نکردی،سوم آن‌بود که به مدت دو سال خورشیدی پاچه‌ی علی‌آبادی را بگرفتی و ول نکردی تا ول را علیل کردی! چهارم آن‌بود که در سوت‌ثانیه،دو صد لغت بگفتی و دم فرو نبستی!
نقل است چون عزرائیل برای ستاندن جان وی عازم شدی،شیخ عرضه داشتی با عزرائیل جانم نستان من هنرمند نیستم.عزرائیل گفتی«ورزشی که هستی؟شیفت عوض شده داداش» و جانش سخت بستاندی....! نقل است شبی میرزا ابومزدک میرزایی وی را به خواب دیدی و پرسیدی چه خبر از آن دنیا؟ شیخ گفت:هیچ،علی دایی در بهشت بازیکن تیم ملی شده.چون مردمان از خواب برخواستند گریه کردند و نعره زدند و ضجه کردند و عرضه داشتند خدایا ما را ممیران که فردا روز در آن دنیا علی دایی سرمربی ‌شدی!

مادر قدیم




گویند مرا چو زاد مادر




پستان به دهان گرفتن آموخت



شبها بر گاهواره ی من



بیدار نشست و خفتن آموخت



دستم بگرفت و پا به پا برد



تا شیوه ی راه رفتن آموخت



یک حرف و دو حرف بر زبانم





الفاظ نهاد و گفتن اموخت




لبخند نهاد بر لب من





بر غنچه ی گل شکفتن آموخت




پس هستی من ز هستی اوست





تا هستم و هست دارمش دوست