اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کاش....

مثل شاتوت‌های خانه‌ی پدری
پرم از اضطرابِ
افتادن…

چــه در پــای تـو ریــزم ؟

معــــــجزه ی دســـــتانت

عاشـــــــق شدنم، بود..

معصیت،


دوست نداشتنِ توست...

اندوه پنهانم

تو نیستی

من شعر هایم را برای باد میخوانم...

کمرش خم شد بس که از سنگینی اشک نوشت