اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

خش خش ِ برگها

خس خس ِ نفس هایت

صدای ِ مبهم ِ شب ...

تعادل ِ حواسم را به هم می زنند این نواهای ِ درهم ..

بخار ِ چای ِ دارچین دارد دستم را می سوزاند ..

بی توجه به آن ، به تو نگاه می کنم

و

چکه چکه ...

گویی یک مشت رنگ ِ سفید پاشیده اند به صورت ِ مهتابی اَت

با این حال باز هم می خندی ...

صدای ِ حرفهایت را نمی شنوم..

حواسم نیست!

دارم تعداد ِ نفس هایت را می شمارم ...

به انتظارِ مهر نشستم

تا مهربانیت را ببینم

اما تو آمدی

حتی نگفتی دوستت دارم

پس به آبان می‌روم

تا آب بنوشم

بلکه از آزِ عطش مهربانی‌ها خلاص شوم

و اگر چنین نشد

در آتش آذر خاکستر می‌شوم

این است پاییز آرزوهای من

این خلاصه ی ،

تمام حرفای عاشقــــانه دنـــیاست …!!

بیا و پیدایم کن ...


گم شده ام ميان دلي كه هزار دل شده .

عمق فاجعه

braaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaave

لطافت عشق را لمس ميکنم

سلام لایک 252

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

اسم قاشق را گذاشتی قطار،هواپیما...؟؟!!

تا یك لقمه بیشتر بخورم!!

یادت هست؟

می گفتی بخور تا بزرگ بشی


آقا شیره بشی!


و من عادت كردم

هر چیزی را

بدون اینكه دوست داشته باشم

قورت دهم !!


حتی

بغض های نتركیده ام را...!!!

كا[!]ت

تمام زندگیت

یك آدم باشد...

هوای زمانه

غیر قابل تنفس است!

اما

ما به نفس کشیدن

عادت کرده ایم...!!!