اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دستم به پوچی لو میرود

وقتی نگاه تو

گره انگشتانم را برای پرواز باز می کند.

مرسی بهانه

کاش از آسمان رد شوی

و روی خاک

پا بگذاری

جز تو

هیچ فرشته‌ای

در زمین

نماز

نمی‌خواند.

وقتی هوا برای نفس ،

تنگ می شود.

قاصد بیار نامه یار عزیز را

گر دیر تر شود

خیره خیره نگاهم

سنگ می شود

تور ها عزادار ماهی ها شوند

وصخره ای که خودش را به خواب زده

دلش برای گلسنگ ها تنگ شود