اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

صدا ، صدای نبودن ست ،
صدای بی صدای مردی ،
در گوشه ای از دنیایم
به گوش میرسد ،
مردی ک ِ تنها صدایش به آسمان می رسد

تا از فرش به عرش رسيدن

تا بلند شدن ، پرواز كردن

اصلاً چه اهميت دارد

اين‌گونه چشم و هم‌چشمی كردن

وقتی كه هر روز

زير بار هزاران نگاه خرد و كلان

خم می‌شوی

می‌چسبی به همين فرشی

كه سالهاست قدمهايت را تاب نمی‌آرد ؟!

حالا ببين من راست می‌گويم ؟

اصلاً عرش كيلويی چند

باور كن

اين‌روزها حال خوشی ندارم

نه به اين خاطر كه در كنارم نيستی

تنها به اين دليل كه هميشه بالهايم

برای رسيدن به تو كوتاهند


@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

استخوانی كه درد می كند هنوز

از اعتيادم به صدايت

تحرّك را هم كه نگو

مردگيم را بر دوش می‌كشد !

همين .

باید مسعود دهنمکی اپرای مجلل در گیشه ها به راه بیندازد...

باید فریدون جیرانی یک هفته شب نخوابی بکشد تا برنامه ترور شخصیت بازیگر های ما
را بکشد .

بگذار این فریاد نصفه ای باشد که از گلوی یک نسل بیرون پریده است .

نسل ما را ببخشید ... ما خواستیم نفهم بمانیم ... نشد ... به خدا نشد ...

وقتی "داش آکل" به غیرتمان زد ...

وقتی "قیصر" به پاشنه های خوابیده ی ما خندید ...

وقتی "مسافران" را نفس کشیدیم ..

در تمام فصل ها بهار مینویسمت

حسرت

به دل

نمانید....

درو دیوار اتاقم.. رنگ بیرنگیه مرگه..

قهوه

تلخ

ماند...