به سکوتم احترام بگذار

به قوی‌ ترین سلاحم

بلاغت سکوتم را حس می‌کنی ؟!

از زیبایی چیزهایی که می‌گویم لذت می‌بری ؟!

وقتی چیزی نمی‌گویم ...



نزار قبّانی / صدنامهٔ عاشقانه /مترجم: رضا عامری

+2

- - اتاق تاريك ، در گوشه اي مخوف !

جك و پيتر با نگاهي نگران به سمت پنجره مي رن ؛
_ هي جكي ! به نظر تو چي بود ؟!
_ شايد گلوله برف بوده ؟!
_ هي پسر تو چه باهوشي ، خودشه !
و #فریبا كه طبق معمول نوكش را از شدت درد مي ماليد ، با خيالي راحت مشغول گوش دادن به گفت و گوي ميان آن ها شد .-
- ببينم ، رييس #جــو كه بيدار نشد ؟!
#محمدحسین @محمّدحسین با نگراني نگاهي به گوشه تاريك اتاق كه سايه بي حركت شخصي را در خود پنهان كرده بود ، انداخت ، سپس نفس راحتي كشيد و سرش را تكان داد .
- دختره رو چي كار كردي ؟!
- خودش از بس بي تابي كرد ، بيهوش شد !
- پس بهتره بريم يه دوري بزنيم .
اين را گفتند و از آن جا خارج شدند .
#کتی @✔کتــ☾ــے ... از غيبت آن ها استفاده كرد و در حالي كه با يك تمركز پنجره را به طور كلي منهدم ساخته بود ، وارد شد و به سمت لوييس دويد .
- پاشو #رهــآجون @raha!‌ پاشو دوست من ! پيدا كردنت خيلي سخت بود ، چشمامو بستم و خودم رو به دست باد سپردم ، ديدم اينجام !!!
رها چشمانش را كم كم باز كرد ، فرياد هاي شاديش در چسبي كه روي دهانش زده بودند خفه شد ! و او با همان دستان بسته به بغل کتی پريد .
_ چه صحنه غم انگيزي !
#شهرام @شَـہ ـرامـ ـ با تعجب به سمت صدا برگشت ، شخصي از روي صندلي كه در گوشه تاريك اتاق قرار داشت ، برخاست و به سمتشان آمد .
شهرام با ترديد در قيافه شخص دقيق شد ، پسر جواني همسن و سال خود آن ها ؛
_ تو بايد جو شون باشي ؟!
_ و شما ؟!
_ منم جو ام ! منتها سبوس دار !
_ چي گفتي كوچولو ؟!
در همين لحظه رها خودش را ميان آن ها انداخت و در حالي كه نمي توانست دست و پايش را باز كند ، غلت زنان روي زمين ، با دهان بسته مشغول اجراي فنون دفاعي شد !

-- - در مکانی بسته و تاریک ، این بار چه مخوف!- - -

جو به سمت فریبا اومد تا اونو بگیره. فریبا هم پشت رها سنگر گرفت. در حالی که سعی می کرد از اصابت ترکش های حرکات رها در امان بمونه!
فریبا لحظاتی به بررسی حریف پرداخت و وقتی با سبک حرکات رزمی حریف آشنا شد(بوووووووووووووووووق!) گارد گرفت و آماده مبارزه شد!
غودا.......اووووو......ادا.....یااااااااا!(باز هم صدای حرکات رزمی شرقی ها ، خصوصا بروس علی!)
این صدای فریبا بود که با حرکات رزمی خودش جو رو مورد عنایت قرار می داد. رها هم اون پایین داشت غلت؟!(قلت؟)

چی؟

هیچ چیز در این دنیا تصادفی نیست. هر چیزی درست در همان زمان و مکانی که باید، اتفاق می افتد. ما از تمایلاتی که داریم با خبریم اما از ریشه این تمایلات آگاهی نداریم و به همین دلیل احساس می کنیم که برای رسیدن به خواسته‌هامان آگاهانه و با اختیار عمل می کنیم اما نمی دانیم که ریشه این رفتار در زنجیره وراثتی است که عمری به درازای خلقت بشر دارد. شاید "و ما رمیت اذ رمیت و لکن الله رمی" اشاره به همین معنی داشته باشد. هنگامی که آدمی به این تسلسل اتفاقات در این زنجیره باور داشته باشد دیگر غم و شادی برایش یکسان است و تسلیم در برابر خواسته های الهی، تن به اراده ی خداوندی می‌دهد:

گر رنج پیشت آید و گر راحت ای حکیم
نسبت مکن به غیر که اینها خدا کند

ما می توانیم درخت هلو بکاریم و پروش دهیم اما نمی توانیم آن را وادار کنیم که هر وقت ما می خواهیم به بار بنشیند و یا هر میوه ای که ما خواستیم، تولید کند. واقعا در تمام ماجراهایی که تا کنون برای ما اتفاق افتاده و زندگی ما را تشکیل می دهد چقدر آگاهانه عمل کرده ایم و حق انتخاب داشته ایم؟

به دليل اينکه که اين سحابي شبيه يک مورچه است نام آن را آنت گذاشته اند
اين سحابي داخل کهکشان ما قرار دارد و فاصله آن تا زمين بين 3000 تا 6000 سال نوري ميباشد.

کتاب بسیار جالبی است که با نگاه به کتاب سفرهای گالیور جاناتان سویفت نوشته شده است البته از نظر تخیل و غنای هستی شناسی بر این کتاب برتری دارد.داستان این این گونه آغاز می شود که یکی از ساکنان ستاره شعرا برای تماشای زمین می آید. قد او 500000 پا است . او در سر راه خود به یکی از ساکنان زحل برخورد می کند که چون قدش فقط چند هزارپا است بسیار اندوهگین است. ساکن شعرا از ساکن زحل می پرسد که چند حس دارد و او در پاسخ می گوید که ما فقط 72 حس داریم و همیشه از کمی این حواس اندوهگینیم.بعد می پرسد:عمر متوسط شما در زحل چقدر است؟
-افسوس که عمر ما بسیار ناچیز است عده ی کمی از ساکنان کره ما 15000سال عمر می کنند تازه شروع به یاد گیری می کنیم که ناگهان مرگ به سراغ ما می آید!
هنگامی که این دو در کنار دریا ایستاده بودند، یک کشتی می بینند .ساکن شعرا آن را مانند حشره ای از زمین بلند می کند و روی ناخن خود میگذارد .این عمل باعث وحشت کشتی نشینان می شود. کشیشان کشتی دست به دعا و استغاثه بر می دارند ، ملاحان بد وبیراه می گویند و فیلسوفان برای توضیح و تاویل این انحراف از قانون جاذبه، فرضیه می سازند!
ساکن شعرا خطاب به آنان چنین می گوید:
ای ذرات هوشمندی که خدا با آفریدن شما خواسته است قدرت و حکمت خود را نشان دهد، شکی نیست که شما در روی زمین از خوشی و لذت خالص برخوردار هستید زیرا مادیات جلوی شما را نگرفته است و ظاهرا ماده در شما از روح کمتر است بنا براین باید زندگی شما با محبت و تفکر سپری گردد که لذات واقعی یک روح کامل است.من سعادت واقعی را هیچ کجا پیدا نکرده ام اما بدون تردید محل آن همین جاست!
یکی از فیلسوفان چنین پاسخ می دهد:
ما برای شقاوت و جنایت مواد کافی در دست داریم ...برای مثال همین حالا که ما با هم گفتگو می کنیم عده ی زیادی از ما در حال جنگ با عده ای دیگر هستند و بلاخره هریک از آنها قاتل و یا مقتول خواهد شد و این امر تقریبا در تمام نقاط زمین از قدیم معمول بوده است.
ساکن شعرا که از این سخنان عصبانی شده بود فریاد می زند:
ای بدبختها!
می خواهم تمام شما جنایتکاران مسخره را زیر پا له کنم!
فیلسوف در پاسخ می گوید:
بیخود زحمت نکشید! آنها کاملا می دانند که چگونه همدیگر را از بین ببرند...!

بد نیست که این داستان را بخوانید...

فقط مرغ... مرغ گرونه .

آره گلم......بالاتر از سياهي رنگي نيس......خب ما نبايد بزاريم سفيدمون زشت و سياه بشه عزيزم