در این زنده گی

دلم چند زخمی

برای باور نبودن هایت

کم دارد .


حمـ ـیـد قـره داغـ ـی

غروب ِ جمعه باشد
و فصل های نبودنت ..
من بنشینم لب حوض ِ خانه پدری
در قعر این چاه غرق شوم ..
مادرم را
برای دوختن پیراهن هایی مجاب کنم که در خیابان
عطری از تو را به مشامم خوراند ..
قاتل شوم برای مقتولی که بویی از من میدهد ..
زیر ستارگان
آواز های عاشقانه را
در آغوش دختران قاجاری روی قلیان
زمزمه کنم ..
زیر سایه درختانی که ندیده تو را مسخ شده اند
بدون حرکت خیره شوم ..
در دالان های تاریک این مکان غیر مسکونی
که شوق آمدنت را آتش زدند
ممنوع شوم ،
از شب هایی که پر از اسارت دستانت باشد
تا تهی شوم از نیاز ..
غروب جمعه باشد
و ...

من فدایی نمیخوام
مخصوصن واسه چیزایی که هیچ گاه ندارم

مثهــ همیشهــ عــــــــــــــــــــآلیــــــــ

پوست من کلفت شده
مث ِ صدام
مث ِ انگشت های ساییده پدر بزرگم
مث این افکار پینه بسته
بس که از فکرت
قدم زدم ُ
خیابونا رو یکی یکی از لاشه سیگار پر کردم
کوچه ها رو کوچه به کوچه جرم گیری کردم
از نَفس ِ خسته ام
از جسم سردی که روی این روح
به زورِ یک بایدی به نام "زندگانی" سوارشده
جرم چیه ؟
جرم اینکه دلت مث روزنه های پوست سوسمار تنگ شده
و هیچ آب و هوایی از بودنت رو نمی تونه جذب کنه ؟
چرا میشه
میشه مجذوب چشمات شد
میشه توی چشات غرق شد
اونقدر که چشم باز کنی ببینی از هرم چشمات
عرق کردی
ببینی از مغزت داره دود هوا میشه
و تو داری توی یه کویر خشک
که تشنه هست ، داری دست و پا میزنی
داری میکَنی
چاله رو تا بسازی یه گور
یه جای تاریک و تنگ
تا شاید چاره دل تنگت بشه
از اوایل دوران ادبم یادم ِ
همیشه میگفتن
میگفتن منفی در منفی هیچ وقت جذب نمیشه
کو ؟ چرا اثبات نمیشه ؟
من ِ منفی که همیشه پای در توی مثبت نشستم
چرا جذب ِ هم نشدیم ؟
باور کن این دلتنگی آنقدر ریز شده
که از این پوست کرخت ُ کلفتم
داره توی دلم میچکه

@yasamin

خ : منظورم دیوونه ها
د : اتفاقا شما به ظاهر عاقلا تنهایید . اونقدر که واسه خودتون هم سوال شده که تنهاییم یا نه ؟ ... ما همدیگر رو داریم ... ما دیوونه ها یک درد مشترکیم که همدیگر رو درک هم میکنیم
خ : از اینکه بهت میگن دیوونه ناراحت نمیشی ؟
د : چرا باید بشم ؟
خ : خوب یک نوع توهین تلقی میشه ... یک نوع توهین که شما رو از انسانیت دو میکند ... البته من این ُ قبول ندارم
د : پاش بیفته تو زود تر از دیگران بلندگو رو ورمیداری و من ُ دیوانه صدا میکنی ... بهتر که از انسانیت دور میشوم ... وقتی که انسایتی که شما معنا کردین بوی مرداب رو میده دور باشی خوب میتونی نفس بکشی
خ : ولی واسه تو توی ِ این دنیا جایگاهی تعیین نشده که نفس هم بتونی بکشی
د : جایگاه من رو تو تعیین میکنی ؟
خ : تو به هیچ درد این دنیا نخوردی ... جز اینکه گوشه گیری رو انتخاب کنی ... با این اوصاف دنیا هیچ جایگاهی رو واست تعریف نمیکند
د : اگه امثال شما اجازه بدهد ما هم دنیا رو میخوریم
خ : هه
من هنوز هم با این گوشه گیریم اونقدر جایگاه بلندی دارم که واست مجسم نمیشه
خ : من چیزی نمیبینم
د : کمی به اطرافت خوب نگاه کنی میبینی
اگر من نبودم این دکتر و پرستار . نگهبان و ... باید تو خونه سماغ میمکیدن
اگر من نبودم شاید کارگر شب رو با شکم گشنه می خوابید ... مهندس دغدغه اش یک پروژه بزرگ بود
تو چی ؟ روزی قلمت رو بزاری کنار آروم آروم از دنیا کنار گذاشته میشی
اگر من نبودم تو هم الان اینجا نبودی
تو و بقیه آدما مدیون من هستید که راه نون رو با هونه تون آشنا کردم
راستی رفیق
شما مدیون او هستید که از من دیوانه ای ساخت به قامت حجم های نبودنش
خ : تو چقدر تلخی
د : حرف های مفت یک دیوانه تلخ است / همیشه
خ : تو واقعا دیوانه ای