به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

اره

چی میخان باشن پراید البته خدا رو شکر کسی چیزیش نشده بود ولی چند تا پراید داغان گشته بود
سارینا با یه چی سفتش کن

بختت واز شد ! تبریک میگم!

بده مگه؟؟ عوض اینکه تشویخم کنی سرکوب میکنی اعتماد بنفسم رو

گروس عبدالملکیان

هیچوقت اون شب رو یادم نمیره

نون نوشتن
محمود دولت آبادی

شور کنی شام عروسیش به من میرسه و خوشحالیه عروسی کردن تو

همون طور که گفتم من حق دارم بر سر پسرت
حتی می تونم بکشمش

دهنتُ سرویس حافظ
فکر کن فال بگیری این دربیاد واست