به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

مخصوصن همین سکانسش

شایدم ی حکومت 40-30 ساله رضا....از عمر فعالمون بیشتره ها

من و جاده و تاریکی و اواز استاد شجریان.در جاده های ایران

ریچارد براتیگان
برایِ والری

گفتم کِی‌اَم دهان و لبت کامران کنند /گفتا به چَشم هر چه تو گویی چنان کنند
گفتم خراج مصر طلب می‌کند لبت / گفتا در این معامله کمتر زیان کنند
گفتم به نقطه دهنت خود که بُرد راه / گفت این حکایتیست که با نکته‌دان کنند
گفتم صَنَم پرست مشو با صَمَد نشین/ گفتا به کوی عشق هم این و هم آن کنند
گفتم هوای میکده غم می‌برد ز دل / گفتا خوش آن کسان که دلی شادمان کنند
گفتم شراب و خرقه نه آیین مذهب است / گفت این عمل به مذهبِ پیرِ مغان کنند
گفتم ز لعلِ نوشِ لبان پیر را چه سود / گفتا به بوسهٔ شکرینش جوان کنند
گفتم که خواجه کِی به سر حِجله می‌رود / گفت آن زمان که مشتری و مَه قَران کنند
گفتم دعای دولت او ورد حافظ است / گفت این دعا ملایک هفت آسمان کنند

ریچارد براتیگان

حتما حتما

نه پاسخ کفتر کاکل به سر بود شما حذف شدید

آفرینشما درست جواب دادید جایزتم یه شیر بلاله که باس بیای جلو در خونمون بدم بهت

اون شالاپ شولوپه