سروش(نگهبان خاندان)
راحت بگم ......... رفت ولی نه از خاطر من !!!
سروش(نگهبان خاندان)
وقتـی می گویـ ــم دیگـ ــر سراغــ ــم نیــ ـا ... فکــ ــر نکــن که فراموش ـت کــردم یــا دیگـ ــر دوستـــــ ـــــت نـ ـدارم… نــــــ ـــــه… مـ ـن فقـ ـط فهمیــ ـدم وقتــی دلـ ـت با مـ ـن نیــ ـســت ... بـ ـودنـ ـت مشکــ ـلی را حـ ــل نمـی کنـ ـد…
سروش(نگهبان خاندان)
بیـــ ــا حــ ــواس خـــــدا را پــــ ـرت کنیم ؛ تـــــو صـــــداش کن ، مـــ ـــن دزدکـــــــی فاصلـــ ـه ها رو بر مـــ ـی دارم ...
سروش(نگهبان خاندان)
عزیزم دست به اون نزن، باهاش بازی نکن، اسباب بازی که نیس، اسمش احساسه هاا!
سروش(نگهبان خاندان)
همیشه عاشق تنهاست دچار باید شد! چرا گرفته دلت،مثل آنکه تنهایی. چقدر هم تنها! خیال می کنم دچار آن رگ پنهان رنگها هستی دچار یعنی عاشق و فکر کن که چه تنهاست گر ماهي كوچكي دچار آبي بي كران دريا شود چه فکر نازک غمناکی! نه، وصل ممکن نیست، همیشه فاصله ای هست دچار باید بود و گرنه زمزمه ی حیرت میان دو حرف حرام خواهد شد. و عشق صدای فاصله هاست صدای فا صله هایی که غرق ابهامند همیشه عاشق تنهاست. هميشه عاشق تنهاست وهمیشه عاشق عاشق تنهاتر
سروش(نگهبان خاندان)
به جز حضور تو هیچ چیز این جهان بیکرانه را جدی نگرفتم حتی عشق را!!!
(حسین پناهی)
سروش(نگهبان خاندان)
شاه با سرباز فرقی نمی کنه..چشمایت حریف نداره..استاد بزرگ دلرنج..
سروش(نگهبان خاندان)
غم که نوشتن نداره..نفوذ میکنه در استخوان هایت و جاسوس میشود در قلبت و ارام ارام از چشمات میریزد بیرون
سروش(نگهبان خاندان)
با تب جانکاهی تنهای خویش زیر باران میسپارم راه خویش سیل غم در سینه غوغا می کند قطره دل میل دریا می کند قطره تنها , کجا دریا کجا دور ماندن از رفیقان تا کجا ! همدلی کو؟ تا شوم همراه او سر نهم هر جا که خاطر خواه او! شاید از این تیرگی ها بگذریم ره به سوی روشنائی ها بریم می روم , شاید کسی پیدا شود بی تو کی این قطره دل , دریا شود؟
سروش(نگهبان خاندان)
قلبم در انتظار لحظه باریدن باران است که با تو در زیر بارانی که همیشه باریدنش برایم آرزوست قدم بزنم تا باران بشوید ترس را از وجود من ، تا باران عاشقانه تر کند این لحظه ی عاشقانه ی من میخواهم همیشه به بودنت فکر کنم ، میخواهم همیشه با این رویا زندگی کنم ، میخواهم همیشه لحظه های زندگی را با خیال تو سر کنم... پس ببار باران که محتاج باریدنت هستم
سروش(نگهبان خاندان)
رفته بودیم که دور از انظار دیگران، ساعتی با سرگردانی یک عشق بی پناه، زیر روشنایی مات ماه، گردش کنیم... آسمان کاملاً صاف بود. به ناگه، پاره ابری سیاه، صورت نازنین ماه را، در سیاهی خود ناپدید کرد... گفتم آسمان به این صافی، معلوم نیست این قطعه ابر سیاه، از گریبان ما چه می خواهد؟! اشاره به ابر کرد، آهی کشید و گفت: آن؟ آن ابر نیست! عصاره است. عصاره ناله های پنهانی عشاق واقعی است...
سروش(نگهبان خاندان)
دلم گرفته به اندازه وسعت تمام دلتنگي هاي عالم...
شيشه قلبم آنقدر نازك شده كه با كو چكترين تلنگري ميشكند
دلم مي خواهد فرياد بزنم ولي واژه اي نمي يابم كه عمق دردم را در فرياد منعكس كند
فريادي در اوج سكوت كه هميشه براي خودم سر داده ام....
دلم به درد مي ايد وقتي سر نوشت را به نظاره مي نشينم..
كاش مي شد پرواز كنم..
پروازي بي انتهاتا رسيدن به ابديت..
كاش مي شد..
در ميان هجوم بي رحمانه درد، خودم را پيدا كنم
نفرين به بودن وقتي با درد همراه است
بغض كهنه اي گلويم را ميفشارد
به گوشه اي پناه ميبرم
كاش اين بار هم كسي اشكهايــم را نبيند
بازدید
این ارسال را بازنشر کرده است.
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
2 
