دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

به جُستجوی تو بر درگاهِ کوه می‌گریم، در آستانه‌ی دریا و علف.

به جُستجوی تو در معبرِ بادها می‌گریم
در چارراهِ فصول، در چارچوبِ شکسته‌ی پنجره‌یی
که آسمانِ ابرآلوده را قابی کهنه می‌گیرد.

به انتظارِ تصویرِ تو این دفترِ خالی تا چند
تا چند ورق خواهد خورد؟

جریانِ باد را پذیرفتن و عشق را که خواهرِ مرگ است.
ــ
و جاودانگی رازش را با تو در میان نهاد.

پس به هیأتِ گنجی درآمدی: بایسته و آزانگیز
گنجی از آن‌دست که تملکِ خاک را و دیاران را
از اینسان دلپذیر کرده است!

نامت سپیده‌دمی‌ست که بر پیشانی‌ِ آسمان می‌گذرد
ــ متبرک باد نامِ تو!
ــ
و ما همچنان دوره می‌کنیم شب را و روز را هنوز را ... !

✔ سلام برشما ...

The eye often wearies of red brick, gray steel and beige stone. For this, the solution is house paint. When an entire neighborhood ass[!]s the colors of the rainbow, even the front gardens pale in comparison. Throughout the world, there are ten particularly stunning towns that resemble freshly opened packages of crayons – offering a respite from our dismal urban surroundings and reminding us that our personal environments need not be so bland.
Riomaggiore, Liguria, Italy
One of the most charming towns on earth, Riomaggiore is bursting with color. The pretty sandstone buildings, nestled into the lush green cliffs of Cinque Terre, overlook glossy turquoise harbors.

An unsurprisingly popular tourist destination
An unsurprisingly popular tourist destination, Riomaggiore's toy town atmosphere is meant to be shared by all.

گر به تو اُفتَدَم نظر، چهره به چهره رو به رو
شرح دهم غم تو را نکته به نکته مو به مو

از پی ديدن رخت همچو صبا فتاده ام
خانه به خانه، در به در، کوچه به کوچه، کو به کو

مي رود از فراق تو خون دل از دو ديده ام
دجله به دجله، يم به يم، چشمه به چشمه، جو به جو

دور دهان تنگ تو عارض عنبرين خطت
غنچه به غنچه، گل به گل، لاله به لاله، بو به بو

ابرو و چشم و خال تو صيد نموده مرغ دل
طبع به طبع، دل به دل، مهر به مهر و خو به خو

مهر تو را دل حزين بافته بر قماش جان
رشته به رشته، نخ به نخ، تار به تار، پو به پو

در دل خويش «طاهره» گشت و نديد جز تو را
صفحه به صفحه، لا به لا، پرده به پرده، تو به تو

ممنون عزیزم

گر یار وفادار نداریم عجب نیست
ما یار بجز حضرت جبار نداریم

با جامه صد پاره و با خرقه پشمین
برخاک نشینیم وازآن عار نداریم

ما شاخ درختیم و پر از میوه توحید
هر رهگذری سنگ زند باک نداریم

ما صافدلانیم و ز کس کینه نداریم
گر شهر پر از فتنه و ما با همه یاریم

ما مست صبوحیم و ز میخانه توحید
حاجت به می و باده و خمارنداریم

بنگر به دل خسته شمس الحق تبریز
مـا جز هوس دیدن دلـدار نداریـم

مولانا

kheli ba hal o jaleb bood
Mercy Mercy Mercy