اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ولی من سایه ام را فروختم ، یادم نیست شاید هم ازم دزدیدنش ،فقط میدانم من سایه ای ندارم .

می‌خواهم زندگی فردا را بنویسم اینجا را می‌نویسم برای کسی که می‌دانم روزی خواهد آمد

درهربرهه از تاریخ وظایفی بر دوش اقشار آن دوره است. ما کجای تاریخ ایستاده ایم؟
گمان نبریم که تنها عاشورا صحنه امتحان بود و کربلا ظرف بلا، ودیگر هیچ…

صحرای آزمون به وسعت تاریخ است

از دلت بپرس چه میکنی؟
· میمانی یا میروی؟

یعنی برو گم شو دیگه........

همیشه باش


من بی تو هیچم.....

و جهان از پشت پلک های تو آغاز می شود این بار !
آبی .. آبی .. آبی تر ...