اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تمومِ زندگی اینه..

پاییز که بیاید

خواهی دید

چند آسمان کلاغ

در آرزوهای من

به خانه هایشان رسیده اند!

درختی نابینا

آواز می خواند .

کوهها بر سر راه رودها نشسته اند.

مستی

زیر سقفی که مال ما نیست

خوب نقش لال ها را بازی کردم که دیگر حتی برای سلام گفتن هم دهان باز کردن دشوار بود...

کور شده ایم ....

آزادی.....

اول کنم اندیشه ای ....

سلام علیرضا ، خو آخه گروهش خصوصیِ چرا میزنی حالا ؟؟؟