اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

نمی فهمم

مگر میشود

یک تصویر

این همه زیبا....

حالا

دیدن تو

بهانه خوبی است

برای همه خوبی ها...!

امابگذار بنويسم.

چند فانوس روشن از آسمان برايت آورده ام با چند خواب كه تعبيرنشد!

گنج تو در وجود توست

جای دیگر در جست و جوی آن نباش

قصر ها و نیز پل های منتهی به آن ها

افسانه است .

باید که در وجود خود پل خود را بر پا داری

قصر آنجاست

گنج نیز همان جاست .

من در قصه ها جایی ندارم...

باران بند آمد

اما هنوز می چکند

داوودی های سفید

من تمام عقده هایم کاغذ و طومار می شد

تار تار عقده های تو به مضراب سه تارت تار می شد

خداوندا!تو سکاندارهستی و من نباید بترسم تو از من مراقبت می کنی .