سروش(نگهبان خاندان)
سخن عشق نه آنست که آید به زبان ساقیا می ده و کوتاه کن این گفت و شنود
سروش(نگهبان خاندان)
بیا ساقی آن می که حال آورد کرامت فزاید کمال آورد به من ده که بس بیدل افتاده ا م وز این هر دو بیحاصل افتادهام بیا ساقی آن می که عکسش ز جام به کیخسرو و جم فرستد پیام بده تا بگویم به آواز نی که جمشید کی بود و کاووس کی بیا ساقی آن کیمیای فتوح که با گنج قارون دهد عمر نوح بده تا به رویت گشایند باز در کامرانی و عمر دراز بده ساقی آن می کز او جام جم زند لاف بینایی اندر عدم به من ده که گردم به تایید جام چو جم آگه از سر عالم تمام دم از سیر این دیر دیرینه زن صلایی به شاهان پیشینه زن همان منزل است این جهان خراب که دیدهست ایوان افراسیاب کجا رای پیران لشکرکشش کجا شیده آن ترک خنجرکشش نه تنها شد ایوان و قصرش به باد که کس دخمه نیزش ندارد به یاد همان مرحله ست این بیابان دور که گم شد در او لشکر سلم و تور بده ساقی آن می که عکسش ز جام به کیخسرو و جم فرستد پیام چه خوش گفت جمشید با تاج و گنج که یک جو نیرزد سرای سپنج
سروش(نگهبان خاندان)
فرقی ندارد یکرنگ باشی ؛ یا چند رنگ ! برای دلی که کورنگی دارد ... !!!
سروش(نگهبان خاندان)
شب چو در بستم و مست از می نابش کردم ماه اگر حلقه بدر کوفت جوابش کردم دیدی آن ترک ختا دشمن جان بود مرا گرچه عمری بخطا دوست خطابش کردم
سروش(نگهبان خاندان)
چشم به راهت خواهم ماند تا غروب غربی ترین افق حیات نگاه مهربانت،تا ابد می ماند.
سروش(نگهبان خاندان)
بی قرارت هستم می جویم از لحظه ها، بودنت را می بویم از گلها،آمدنت را می گویم از دردها، رفتنت را چه بی تابم ،در فراقت کاش بیابان،لیاقت سر گذاشتن داشت!!! همه جا رنگ وبوی تو دارد وصدایت در گوشم مرا می خواند چشم به راهت خواهم ماند تا غروب غربی ترین افق حیات نگاه مهربانت،تا ابد می ماند.
سروش(نگهبان خاندان)
میرسد روزی که بی من روزها را سرکنی می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی می رسد روزی که تنها در کنار عکس من نامه های کهنه ام را مو به مو از بر کنی
سروش(نگهبان خاندان)
باران میبارد و باز من به تو فکر میکنم اصلا گمان کنم باران همزاد توست که باریدنش اینگونه هوای دلم را تازه میکند فکر میکنم به تو ،به خودم به اینهمه بودن و نبودن، به حضورت در دل روزهای من این روزها لا به لاای دلتنگی هر دلنوشته ای دنبال تو میگردم به سنبلهای پشت پنجره چشم میدوزم و تو را در رنگدانه هایش جستجو میکنم جه حیرت انگیزست این روزهای من وقتی تو را نمی خوانم ولی دلتنگ میشوم این روایت جدیدی ست در تقویم روزهایم که من دوستش میدارم...
سروش(نگهبان خاندان)
روزي كه تورا ديدم، آن روز چه زيبا بود
فرداي قشنگ من در چشم تو پيدا بود
در پيش تو احساسم، خوشتر ز شب باران
پيغام سحر بود و ختم شب يلدا بود
آن روز به هر گوشه، از كوچه دل رفتم
انگار كه تصويري، ازروي توآنجا بود
امروز در اين خلوت، با ياد تو ميخوانم
روزي كه تو را ديدم، آن روز چه زيبابود
سروش(نگهبان خاندان)
به سلامتی اونی که دوسش داریمو پیشمون نیست به سلامتی اونی که جاش کنار دستمون خالیه به سلامتی اونی که آرزومونه و منتظر اومدنش هستیم
سروش(نگهبان خاندان)
تکه ای از قلب من نزد کسی جا مانده است
بی قراری بذر غربت در دلم افشانده است
باغبان مهربانی ها نمی دانم چرا؟
نو عروس عشق را از باغ رویا خوانده است
برگ برگ دفتر سبز غزل های مرا
شعله های دوزخ دلواپسی سوزانده است
از همان اغاز این ققنوس عاشق بی دلیل
در دل خاکستر تقدیر تنها مانده است
اه گویی کولی پاییز در گوش درخت
نوحه مرگ بهار ارزو را خوانده است
سروش(نگهبان خاندان)
هزار کلمه بر جای خالی ات ریختم اما پر نشد ، به گمانم از جنس بی نهایتی .
سروش(نگهبان خاندان)
وقتی خدا پنجره بهشت را باز کرد ... پرسید :آرزوی امروزت چیست ؟ ومن گفتم : خدایا کسی که این متن را می خواند در پناه خودت حفظ کن ...... آمین
سروش(نگهبان خاندان)
اما نه گذشت و دیدم دل من دیوونه تر شد به توگفتمو دلت از قصه ی من با خبر شد
سروش(نگهبان خاندان)
همیشه آخرین ها سخته آخرین نگاه... آخرین خنده... آخرین خداحافظی ... آخرین دیدار... آخرین سلام ... چه سخته بعداز یه مدت از کسایی که دوستشون داری جدا شی؛کسایی که مثل خانواده ات بودن کسایی که از داداش بهت نزدیک تر بودن
بازدید
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
4 
