به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

جیغ نزن ملت خوابن

مخصوصا سر پست 4تا6 صبح

بازززززززززززززززززززم لیلا بچه کرد

در انجماد یک تخت این لاشه منفجر شد .. پاشیده شد به دیوار سیگار پشت سیگار

منو یاد مهرداد کاظمی انداخت.