سروش(نگهبان خاندان)
در من هنوز خاطره ی چشمهای تو .../رویای خیس و دلهره ی چشمهای تو.../ای کاش با نسیم سحر باز می شدند/بر لحظه هام پنجره ی چشمهای تو.../خوابم نمی برد .... و تمام اتاق من/پر از صدای زنجره ی چشمهای تو.../یکشب بیا به حرمت باران واطلسی/مثل منی که حاضرم به چشمهای تو.../تو نیستی و این شب تاریک مانده است/با مرگ من و خاطره ی چشمهای تو٠٠٠
سروش(نگهبان خاندان)
و لحظه لحظه هاي من سر شار از نكفته هاست,,,,,,هيج نمي كويم اما... ببين كه لبريز شدم
سروش(نگهبان خاندان)
لحظه ها را گذراندیم تا به خوشبختی برسیم غافل از آنکه خوشبختی همان لحظه هایی بود که گذراندیم
سروش(نگهبان خاندان)
دستم بوی گل می داد، مرا به جرم چیدن گل محکوم کردند، اما هیچ کس فکر نکرد که شاید من یک گل کاشته باشم.
سروش(نگهبان خاندان)
کاش دوستی ها مثل رابطه دست و چشم بود. وقتی دستت زخم می شه چشمت گریه میکنه و وقتی چشمت گریه می کنه دستت اشکشو پاک می کنه
سروش(نگهبان خاندان)
تو ویترین زندگی به عروسکی نگاه نکن که مال تو نیست ، چون اون فقط وسوسه ات میکنه تا اونی رو که داری از دست بدی
سروش(نگهبان خاندان)
تلاش نکن که زندگی را بفهمی زندگی را زندگی کن تلاش نکن که عشق را بفهمی عاشق شو وچنین است که خواهی دانست...این دانستن حاصل تجربه توست این دانستن هرگز ویرانگر نیست هرچه بیشتر بدانی درمیابی که هنوز چیزهایی بیشتر و بیشترباقی است تا بدانی
سروش(نگهبان خاندان)
زندگي زيباست زندگي اتشگهي ديرينه پابرجاست گر بيفروزيش رقص شعله اش در هر كران پيداست و رنه خاموش است و خاموشي گناه ماست
سروش(نگهبان خاندان)
در زندگي بارون نباش که فکر کنند با منت خودتو به شيشه مي کوبي ابر باش تا منتظرت باشن که بباري
سروش(نگهبان خاندان)
مثل كبريت كشيدن درباد ديدنت دشواراست من كه به معجزه عشق ايمان دارم مي كشم آخرين كبريتم را درباد . . . هرچه بادا باد
سروش(نگهبان خاندان)
روياهاي كوچك نداشته باشيد، چون آنها قدرت حركت دادن قلب انسان را ندارند
سروش(نگهبان خاندان)
هيچكس تنهايي ام را حس نكرد/لحظه ويراني ام را حس نكرد/درتمام لحظه هايم هيچكس/وسعت حيراني ام راحس نكرد/آن كه سامان غزلهايم ازاوست/بي سروسامانيم راحس نكرد..!!!"
سروش(نگهبان خاندان)
""""کدامین چشمه سمی شدکه آب ازآب میترسد؟که حتی ذهن ماهیگیر،ازقلاب میترسد؟گرفته دامن شب را،غباری آنچنان برهم،که پلک ازچشم،چشم ازپلک و پلک از خواب میترسد...!.!!!!
سروش(نگهبان خاندان)
سفرت به سلامت مسافر خسته ی من تومی روی اما من دیده می دوزم به راهی که رفته ای و نگاهم را نمی گیرم تا تو آیی باور نکن اگر روزی از لابه لای حرفهای این آدمیان بی عاطفه ، بی وفایی مرا شنیدی باور نکن اگر روزی آمدی و در خانه ام بسته بود ، باور نکن اگر گیسوی مرا جز تو کس دیگری بافته بود ، باور نکن لبخند ساده ی مرا بدون تو کار من نیست دل بستن و دل کندن ، عاشق شدن و فراموش کردن ، سفرت به سلامت مسافر خسته ی من ، الهی کوچه های تنگ غربت نصیب من شود و قصر رویاها نصیب تو الهی وزش باد ظلمت در کوی من باشد و نسیم عاشقانه در کوی تو الهی اگر می شکند شیشه ی عمر من باشد و وجود تو همیشگی سفرت به سلامت مسافر خسته ی من اگر رفتی هرگز نگو یار من در کوچه ای ویرانه بود بگو یار من از عشق من بی خانه بود هرگز نگو یار من دیوانه بود بگو یار من از آرزوی دیدنم هر شب زمین را شسته بود
سروش(نگهبان خاندان)
بچه که بودیم دخترا عاشق عروسکا بودن و پسرا عاشق مردای قوی....نمیدونم چی شد بزرگ که شدیم پسرا عاشق عروسکا شدن و دختراعاشق مردای قوی
بازدید
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
2 
